Persianhub - View Single Post

Gole_Orkide · 19-03-08, 20:04

ميروم وز سر حسرت به قفا مينگرم

ميروم وز سر حسرت به قفا مينگرم *** خبر از پاي ندارم كه زمين ميسپرم

ميروم بيدل و بي يار و يقين ميدانم *** كه من بيدل بي يار و نه مرد سفرم

خاك من زنده به تأثير هواي لب توست *** سازگاري نكند آب و هواي دگرم

وه كه گر بر سر كوي تو شبي روز كنم *** غلغل اندر ملكوت افتد از آه سحرم

پاي ميپيچم و چون پاي دلم ميپيچد *** بار ميبندم و از بار فروبستهترم

چه كنم دست ندارم به گريبان اجل *** تا به تن در ز غمت پيرهن جان بدرم

آتش خشم تو برد آب من خاك آلود *** بعد از اين باد به گوش تو رساند خبرم

هر نوردي كه ز طومار غمم باز كني *** حرفها بيني آلوده به خون جگرم

ني مپندار كه حرفي به زبان آرم اگر *** تا به سينه چون قلم بازشكافند سرم

به هواي سر زلف تو درآويخته بود *** از سر شاخ زبان برگ سخنهاي ترم

گر سخن گويم من بعد شكايت باشد *** ور شكايت كنم از دست تو پيش كه برم

خار سوداي تو آويخته در دامن دل *** ننگم آيد كه به اطراف گلستان گررم

بصر روشنم از سرمه خاك در توست *** قيمت خاك تو من دانم كاهل بصرم

گر چه در كلبه خلوت بودم نور حضور *** هم سفر به كه نماندست مجال حضرم

سرو بالاي تو در باغ تصور برپاي *** شرم دارم كه به بالاي صنوبر نگرم

گر به تن بازكنم جاي دگر باكي نيست *** كه به دل غاشيه بر سر به ركاب تو درم

گر به دوري سفر از تو جدا خواهم ماند *** شرم بادم كه همان سعدي كوته نظرم

به قدم رفتم و ناچار به سر بازآيم *** گر به دامن نرسد چنگ قضا و قدرم

شوخ چشمي چو مگس كردم و برداشت عدو *** به مگسران ملامت ز كنار شكرم

از قفا سير نگشتم من بدبخت هنوز *** ميروم وز سر حسرت به قفا مينگرم

19-03-08, 20:04	#357 (permalink)
Gole_Orkide Publisher Join Date: Jan 2006 Location: No�waY Posts: 13,345 Credits: 44,572 Thanks: 301 Thanked 4,347 Times in 1,642 Posts	ميروم وز سر حسرت به قفا مينگرم ميروم وز سر حسرت به قفا مينگرم ميروم وز سر حسرت به قفا مينگرم * خبر از پاي ندارم كه زمين ميسپرم ميروم بيدل و بي يار و يقين ميدانم * كه من بيدل بي يار و نه مرد سفرم خاك من زنده به تأثير هواي لب توست * سازگاري نكند آب و هواي دگرم وه كه گر بر سر كوي تو شبي روز كنم * غلغل اندر ملكوت افتد از آه سحرم پاي ميپيچم و چون پاي دلم ميپيچد * بار ميبندم و از بار فروبستهترم چه كنم دست ندارم به گريبان اجل * تا به تن در ز غمت پيرهن جان بدرم آتش خشم تو برد آب من خاك آلود * بعد از اين باد به گوش تو رساند خبرم هر نوردي كه ز طومار غمم باز كني * حرفها بيني آلوده به خون جگرم ني مپندار كه حرفي به زبان آرم اگر * تا به سينه چون قلم بازشكافند سرم به هواي سر زلف تو درآويخته بود * از سر شاخ زبان برگ سخنهاي ترم گر سخن گويم من بعد شكايت باشد * ور شكايت كنم از دست تو پيش كه برم خار سوداي تو آويخته در دامن دل * ننگم آيد كه به اطراف گلستان گررم بصر روشنم از سرمه خاك در توست * قيمت خاك تو من دانم كاهل بصرم گر چه در كلبه خلوت بودم نور حضور * هم سفر به كه نماندست مجال حضرم سرو بالاي تو در باغ تصور برپاي * شرم دارم كه به بالاي صنوبر نگرم گر به تن بازكنم جاي دگر باكي نيست * كه به دل غاشيه بر سر به ركاب تو درم گر به دوري سفر از تو جدا خواهم ماند * شرم بادم كه همان سعدي كوته نظرم به قدم رفتم و ناچار به سر بازآيم * گر به دامن نرسد چنگ قضا و قدرم شوخ چشمي چو مگس كردم و برداشت عدو * به مگسران ملامت ز كنار شكرم از قفا سير نگشتم من بدبخت هنوز * ميروم وز سر حسرت به قفا مينگرم __________________ Asraare Azal Raa Na To Daanio Na Man, Vin Halle Moammaa NA To Daanio Na Man,. Hast Az Pase Parde GoftoGooye ManO To, Chon Parde Bar Oftad Na To Maanio Na Man,.