Persianhub - View Single Post

tirdad · 22-07-08, 15:38

man ke hanooz bavaram nemishe, yani hanooz hazm nakardam in khabar ya vagheh ya har chi digeh.
ama shaere azizemoon SHAMS LANGEROODI in vagheh ro na tanha pazirofteh balkeh oon ro too khodesh tah neshin kardeh va...

سينماي ما- شمس لنگرودي با رفتن خسرو شكيبايي و با ياد اين چهره و صدا*ي به*يادماندني سينما، تئاتر و تلويزيون ايران، دو قطعه شعر گفته است. قطعه شعرهاي اين شاعر براي هامون سينماي ايران، «اشباح» و «مرا به حال خودم بگذاريد» نام دارد:

«اشباح»
بركه*ي اشك است
سينه*ام
و پرندگاني شاد
بازي*كنان به صورت من آب مي*فشانند.

آه خسرو، پادشاه شكست*خوردگان!
تمام لشكريان پارچه*يي*ات متواري شدند
سربازاني از نور، سايه*ها
تو خسرو اشباح بودي.

آه*ها از هر سوي بامداد بيست و هشتم تيرماه
به خانه*ي تو روان*اند
تو خسرو اشباح بودي
سيرت نديده
تمام مي*شوي.

دو بركه*ي اشك است
سينه*ام
و پرندگاني كه به صورت من آب مي*فشانند
از پاهايت كه سرد مي*شوند
خبري ندارند.

***

«مرا به حال خودم بگذاريد»

مرا به حال خودم بگذاريد
سنگ*ها
خسرو مرده است
و شما بي*قراريد
نامش روي كدام شما حك شود.

مي*خواهم
در تاريكي سينما بنشينم
و رؤياهايم را ببينم
رؤياهايي كه فقط
در تاريكخانه*هاي شما ظاهر مي*شوند.

مرا به حال خودم بگذاريد
صف*ها، باجه*ها!
همه*تان به خانه*ي خود مي*رويد
تنها اوست
در صف ناآشناياني بي*بازگشت ايستاده است
و دلش
براي باجه*ي سينما تنگ مي*شود
تنها او
به پشت سرش نگاه مي*كند و پيش مي*رود.

مرا به حال خودم بگذاريد
تا صداي قطار را بشنوم
كه چهره*ي او را دور مي*كند.

آه خسرو مردگان!
با چشم بسته چطور بازي مي*كي
در فيلمنامه*اي كه نشانت ندادند
در جمع مردگان تماشاچي
كه از دلتنگي بسيار
آه مي*كشند.

بازي مكن
فرقي ميان تماشاگر و بازيگر مردگان نيست.
بازي مكن
خيمه*شب*بازي*ها فقط براي ادامه*ي زندگي بود

شمس لنگرودي
بيست و هشتم تيرماه 87

22-07-08, 15:38	#48 (permalink)
tirdad Forum God Join Date: Feb 2005 Posts: 2,025 Credits: 1,105 Thanks: 1,245 Thanked 756 Times in 475 Posts	man ke hanooz bavaram nemishe, yani hanooz hazm nakardam in khabar ya vagheh ya har chi digeh. ama shaere azizemoon SHAMS LANGEROODI in vagheh ro na tanha pazirofteh balkeh oon ro too khodesh tah neshin kardeh va... سينماي ما- شمس لنگرودي با رفتن خسرو شكيبايي و با ياد اين چهره و صداي بهيادماندني سينما، تئاتر و تلويزيون ايران، دو قطعه شعر گفته است. قطعه شعرهاي اين شاعر براي هامون سينماي ايران، «اشباح» و «مرا به حال خودم بگذاريد» نام دارد: «اشباح» بركهي اشك است سينهام و پرندگاني شاد بازيكنان به صورت من آب ميفشانند. آه خسرو، پادشاه شكستخوردگان! تمام لشكريان پارچهييات متواري شدند سربازاني از نور، سايهها تو خسرو اشباح بودي. آهها از هر سوي بامداد بيست و هشتم تيرماه به خانهي تو رواناند تو خسرو اشباح بودي سيرت نديده تمام ميشوي. دو بركهي اشك است سينهام و پرندگاني كه به صورت من آب ميفشانند از پاهايت كه سرد ميشوند خبري ندارند. *** «مرا به حال خودم بگذاريد» مرا به حال خودم بگذاريد سنگها خسرو مرده است و شما بيقراريد نامش روي كدام شما حك شود. ميخواهم در تاريكي سينما بنشينم و رؤياهايم را ببينم رؤياهايي كه فقط در تاريكخانههاي شما ظاهر ميشوند. مرا به حال خودم بگذاريد صفها، باجهها! همهتان به خانهي خود ميرويد تنها اوست در صف ناآشناياني بيبازگشت ايستاده است و دلش براي باجهي سينما تنگ ميشود تنها او به پشت سرش نگاه ميكند و پيش ميرود. مرا به حال خودم بگذاريد تا صداي قطار را بشنوم كه چهرهي او را دور ميكند. آه خسرو مردگان! با چشم بسته چطور بازي ميكي در فيلمنامهاي كه نشانت ندادند در جمع مردگان تماشاچي كه از دلتنگي بسيار آه ميكشند. بازي مكن فرقي ميان تماشاگر و بازيگر مردگان نيست. بازي مكن خيمهشببازيها فقط براي ادامهي زندگي بود شمس لنگرودي بيست و هشتم تيرماه 87 Last edited by tirdad; 22-07-08 at 15:40.