صيد بيابان عشق چون بخورد تير او


صيد بيابان عشق چون بخورد تير او *** سر نتواند كشيد پاي ز زنجير او

گو به سنانم بدوز يا به خدنگم بزن *** گر به شكار آمدست دولت نخجير او

گفتم از آسيب عشق روي به عالم نهم *** عرصه عالم گرفت حسن جهان گير او

با همه تدبير خويش ما سپر انداختيم *** روي به ديوار صبر چشم به تقدير او

چاره مغلوب نيست جز سپر انداختن *** چون نتواند كه سر دركشد از تير او

كشته معشوق را درد نباشد كه خلق *** زنده به جانند و ما زنده به تأثير او

او به فغان آمدست زين همه تعجيل ما *** اي عجب و ما به جان زين همه تأخير او

در همه گيتي نگاه كردم و بازآمدم *** صورت كس خوب نيست پيش تصاوير او

سعدي شيرين زبان اين همه شور از كجا *** شاهد ما آيتيست وين همه تفسير او

آتشي از سوز عشق در دل داوود بود *** تا به فلك مي*رسد بانگ مزامير او