من آن مرغم كه افكندم به دام سد بلا خود را


من آن مرغم كه افكندم به دام سد بلا خود را *** به يك پرواز بي هنگام كردم مبتلا خود را

نه دستي داشتم بر سر، نه پايي داشتم در گل *** به دست خويش كردم اينچنين بي دست و پا خود را

چنان از طرح وضع ناپسند خود گريزانم *** كه گر دستم دهد از خويش هم سازم جدا خود را

گر اين وضع است مي*ترسم كه با چندين وفاداري *** شود لازم كه پيشت وانمايم بيوفا خود را

چو از اظهار عشقم خويش را بيگانه مي*داري *** نمي*بايست كرد اول به اين حرف آشنا خود را

ببين وحشي كه در خوناب حسرت ماند پا در گل
كسي كو بگرراندي تشنه از آب بقا خود را