عزت مبردر كار دل اين لطف بيش از پيش را


عزت مبردر كار دل اين لطف بيش از پيش را *** اين بس كه ضايع مي*كني برمن جفاي خويش را

لطفي كه بد خو سازدم نايد به كار جان من *** اسباب كين آماده كن خوي ملال انديش را

هر چند سيل فتنه گر چون بخت باشد ور رسي *** كشتي به ديوار آوري ويرانهء درويش را

بر كافر عشق بتان جايز نباشد مرحمت *** بي جرم بايد سوختن مفتي منم اين كيش را

عشقم خراش سينه شد گو لطف تو مرهم منه *** گر التفاتي مي*كني ناسور كن اين ريش را

چون نيش زنبورم به دل گو زهر مي*ريز از مژه *** افيون حيرت خورده*ام زحمت ندانم نيش را

با پادشاه من بگو وحشي كه چون دور از تو شد
تاريخ برخوان گه گهي خوبان عهد خويش را