منع مهر غير نتوان كرد يار خويش را


منع مهر غير نتوان كرد يار خويش را *** هر كه باشد، دوست دارد دوستار خويش را

هر نگاهي از پي كاريست بر حال كسي *** عشق مي*داند نكو آداب كار خويش را

غير گو از من قياس كار كن اين عشق چيست *** مي*كند بيچاره ضايع روزگار خويش را

صيد ناوك خورده خواهد جست، ما خود بسمليم *** اي شكار افكن بتاز از پي شكار خويش را

با تو اخلاصم دگر شد بسكه ديدم نقض عهد *** من كه در آتش نگردانم عيار خويش را

باده اين شيشه بيش از ساغر اغيار نيست *** بشكنيم از جاي ديگر ما خمار خويش را

كار رفت از دست ،وحشي پاي بستي كن ز صبر
اين بناي طاقت نااستوار خويش را