تا قسمتم ز ميكده آرزوي كيست


تا قسمتم ز ميكده آرزوي كيست *** رطل ميي كه مست شوم ، در سبوي كيست

تيغي كه زخم ناز به قدر جگر خورم *** تا در ميان غمزه بيداد جوي كيست

بيخي كه بردمد گل عيشم ز شاخ او *** از گلشن كه رسته و آبش ز جوي كيست

داغي كه روغنم بچكاند ز استخوان *** با آتش زبانه كش شمع روي كيست

پاي طلب كه در رهش الماس گرد شوند *** تقدير سودنش به تك و پوي كوي كيست

دل را كمند شوق كه خواهد گلو فشرد *** آن پيچ و تاب تعبيه در تار موي كيست

وحشي علاج اين دل و طبع فسرده حال
شغل مزاج گرم كه و كار خوي كيست