|
|
Quote:
Originally Posted by ssdd
|
|
|
|
|
|
basam az hava gereftan
basam az hava gereftan ke pari namandeo baali
ke pari namadeo baali
be koja ravam ze dastat
be koja ravam ze dastat ke nemidahi majali
ke nemidahi majali
na rahe goriz daram
na tarighe ashenaaee
che gham oftadehee ra ke tavanad ehtiali
che khosh ast dar faraghi hame omr sabr kardan
be omide aan roozi
be omide aan roozi ke roozi be kaf oftad vesaali
be to haaseli nadarad
be to haaseli nadarad ghame roozegar goftan
ke shabi nakhofteh baashi be deraznay saali
ghame haale dardmandan na ajab garat nabashad
ke chinin narafteh bashad hame omr bar to haali
sokhani begooy ba man
sokhani begooy ba man ke chenan asireh eshgham
ke be khishtan nadaram ze vojoodat eshteghaali
hame omr dar faraghat
hame omr dar faraghat begozasht o sahl bashad
agar ehtemal darad be ghiamat etesaali
mohamadreza shajarian - shoor dar faragh
|
|
|
|
|
|
بسم از هوا گرفتن كه پري نماند و بالي
به كجا روم ز دستت كه نمي*دهي مجالي
نه ره گريز دارم نه طريق آشنايي
چه غم اوفتاده*اي را كه تواند احتيالي
همه عمر در فراقت بگرشت و سهل باشد
اگر احتمال دارد به قيامت اتصالي
چه خوشست در فراقي همه عمر صبر كردن
به اميد آن كه روزي به كف اوفتد وصالي
به تو حاصلي ندارد غم روزگار گفتن
كه شبي نخفته باشي به درازناي سالي
غم حال دردمندان نه عجب گرت نباشد
كه چنين نرفته باشد همه عمر بر تو حالي
سخني بگوي با من كه چنان اسير عشقم
كه به خويشتن ندارم ز وجودت اشتغالي
چه نشيني اي قيامت بنماي سرو قامت
به خلاف سرو بستان كه ندارد اعتدالي
كه نه امشب آن سماعست كه دف خلاص يابد
به طپانچه*اي و بربط برهد به گوشمالي
دگر آفتاب رويت منماي آسمان را
كه قمر ز شرمساري بشكست چون هلالي
خط مشك بوي و خالت به مناسبت تو گويي
قلم غبار مي*رفت و فروچكيد خالي
تو هم اين مگوي سعدي كه نظر گناه باشد
گنه*ست برگرفتن نظر از چنين جمالي