باده كو تا خرد اين دعوي بيجا ببرد


باده كو تا خرد اين دعوي بيجا ببرد *** بي*خودي آيد و ننگ خودي از ما ببرد

خوش بهشتيست خرابات كسي كان بگراشت *** دوزخ حسرت جاويد ز دنيا ببرد

ما و ميخانه كه تمكين گدايي*در او *** شوكت شاهي اسكندر و دارا ببرد

جام مي كشتي نوح است چه پروا داريم *** گر چه سيلاب فنا گنبد والا ببرد

جرعهء پير خرابات بر آن رند حرام *** كه به پيش دگري دست تمنا ببرد

عرصهء ما به مروت كه ز عالم كم شد *** هدهدي كو كه به سر منزل عنقا ببرد

شاخ خشكيم به ما سردي عالم چه كند *** پيش ما برگ و بري نيست كه سرما ببرد

خانه آتش زدگانيم ستم گو ميتاز *** آنچه اندوخته باشيم به يغما ببرد

وحشي از رهزن ايام چه انديشه كنيم
ما چه داريم كه از ما نبرد يا ببرد