غمزه او حشر فتنه به هر جا ببرد


غمزه او حشر فتنه به هر جا ببرد *** عافيت را همه اسباب به يغما ببرد

صبر ما پنجه موميست چوعشق آرد زور *** پنجه گر ساخته باشند ز خارا ببرد

گو تو خواهي ، كه گراني ببرد بندي عشق *** كوه بر سر نهد وسلسله در پا ببرد

دل من كيست كه لطف از تو كند گستاخي *** بر دهانش زن اگر نام تمنا ببرد

پيش ما نيست ازين جنس بفرماي كه ناز *** صبر و آرام ز دلهاي شكيبا ببرد

از تو ايمايي و از صيقل ابرو ميلي *** زنگ سد ساله تغافل ز دل ما ببرد

ندهي عشق به خود ره كه چو فرصت يابد *** قفل گنجينهء جان پيچد و كالا ببرد

هر زبان كو سر بي*جرم نخواهد بر دار *** دعوي عشق كند كوته و غوغا ببرد

دشت پيمايي بسيار كند چون وحشي
هر كرا دل نگه آهوي صحرا ببرد