Collection Harfe Deleto Ba Yek She're No Bezan - Page 11

NeGiNi · 19-10-08, 23:47

تو عصری که قحطی عطر یاسه
اما به جاش دوست دارم گرونه
کافیه اسمتو یه جا ببینم
تا حس شعرم بزنه جوونه
من نمی تونم بگم اندازه شو
اینو فقط شاید خدا بدونه
محاله که عشق ما رو ندونن
برو سوال کن از گلای پونه
اگه بخوان خیلی کم از تو بگن
می گن همون که خیلی مهربونه ؟
بی خبری تو ولی از حال من
میندازم اینو گردن زمونه
چقدر حسودیم می شه وقتی همه
بهم می گن دل تو پیش اونه ؟
من خودمو باز می زنم به اون راه
می گم بیارید واسه من نشونه
اما تا کی فریب بدم دلم رو
اون داره کلی آدرس و نشونه
مهم ولی تویی که اسم نازت
با من یه جایی پشت آسمونه
اونا نمی دونن ستاره هامون
دوتاس ولی توی یه کهکشونه
اینو بخون تا دوباره بدونی
دیوونتم ، دیوونتم ، دیوونه

Ashkan-k56 · 20-10-08, 02:10

آن روز شاعرم

گفتم برای آنکه بماند حدیث من
آن به که نغمه ها زغم عشق سر کنم
غیر از سرود عشق نخوانم به روزگار
وز درد عشق سوز سخن بیشتر کنم
چنگم بجز نوای محبت نمی نواخت
طبعم به غیر عشق سرودی نمی سرود
بسیار آفرین که شنیدم ز هرکنار
بسیار کس که نغمه گرم مرا ستود
آتش زدم ز سوز سخن اهل حال را
اما زبان مدعیان خار راه بود
دیدند یک شبه ره صد ساله می روم
در چشم تنگشان هنر من گناه بود
کندند درخیال بنای گذشتگان
در پیش خود ستاره هفت آسمان شدند
فانوس شعرشان نفسی بر کشید و مرد
پنداشتند روشنی جاودان شدند
این گلشن خزان زده جای نشاط نیست
شاعر به شهر بی هنران بار خاطر است
اینجا کسی که مدح نگفت و ثنا نخواند
سعدی اگر شود نتوان گفت شاعر است
گیرم هزار نغمه سرایم ز چنگ دل
گیرم هزار پرده برآرم ز تار جان
آن روز شاعرم که بگویم مدیح این
آن روز شاعرم که بخوانم ثنای آن

فریدون مشیری

Asemoon Abri · 20-10-08, 04:14

شاعر این شعر قشنگ خانم نجمه ضارع هست چند روزی هست که به رحمت خدا رفته

خبر به دور ترین نقطه ی جهان برسد
نخواست او به من خسته٫بی گمان٫برسد
شکنجه بیشتر از این که پیش چشم خودت
کسی که سهم تو باشد به دیگران برسد
چه میکنی اگر او را که خواستی یک عمر
به راحتی کسی از راه ناگهان برسد...
رها کنی برود از دلت جدا بشود
به آنکه دوست ترش داشته ، به آن برسد
رها کنی بروند و دو تا پرنده شوند
خبر به دور ترین نقطه ی جهان برسد
گلا یه ای نکنی بغض خویش را بخوری
که هق هق تو مبادا به گوششان برسد
خدا کند که... نه ! نفرین نمیکنم ... نکند
به او که عاشق او بوده ام زیان برسد
خدا کند فقط این عشق از سرم برود
خدا کند که فقط زود آن زمان برسد..

Asemoon Abri · 20-10-08, 04:17

دور افتاده ام

تنم پر از صدای غریب دلتنگیست

چونان ماهی دور افتاده ای كه نفسهای آخر را سر میكند

یادت نرود

یادت نرود آوای من

میان این سنگریزه های كوچك و دوست داشتنی

میان این سپیدی درد آلود

میان این آبی آرام

گوش ماهی كوچكی منتظرت میماند

كه شاید روزی بیایی

گونه هایش خشكیده

آخر تمام اشكهایش را برای خاطره هر چند كوچك از تو باخته

دروغ گفتند

تو نیامدی

میان این نا امیدی و حسرت جوانه ای شكوفه داد

باشد

اگر اشكهایم تمام شدند

لبخند باریكم هنوز باقیست

و برای آمدنت لبخندی دوست داشتنی را هدیه می دهد گوش ماهی كوچك من

Ashkan-k56 · 20-10-08, 06:20

چراغی در افق

به پیش روی من تا چشم یاری می کند دریاست

چراغ ساحل آسودگی ها در افق پیداست

درین ساحل که من افتاده ام خاموش

غمم دریا

دلم تنهاست

وجودم بسته در زنجیر خونین تعلق هاست

خروش موج با من می کند نجوا

که هرکس دل به دریا زد رهایی یافت

هرکس دل به دریا زد

رهایی یافت

مرا آن دل که بر دریا زنم نیست

ز پا این بند خونین برکنم نیست

امید آن که جان خسته ام را

به آن نادیده ساحل افکنم نیست

فریدون مشیری

**Gole_Orkide** · 20-10-08, 12:04

هوشنگ ابتهاج

پرده افتاد
صحنه خاموش
آسمان و زمین مانده مدهوش
نقش ها رنگ ها چون مه و دود
رفته بر باد
مانده در پرده گوش
رقص خاموش فریاد
پرده افتاد
صحنه خاموش
وز شگفتی این رنگ و نیرنگ
خنده یخ بسته بر لب
گریه خشکیده در چشم
پرده افتاد
صحنه خاموش
و آن نمایش
که همچون فریبنده خوابی شگفت
دل از من همی برد پایان گرفت
و من
که بازیگر مات این صحنه بودم
چو مرد فسون گشته خواب بند
که چشم از شکست فسون برگشاید
به جای تماشاگران یافتم خویشتن را
شگفتا ! که را بخت آن داده اند
که چون من
تماشاگر بازی خویش باشد ؟
وز این گونه چون من
تراشد
فریب دل خویشتن را
که آخر رگ جان خراشد ؟
بلی پرده افتاد و پایان گرفت
فسونکاری این شب بی درنگ
و من در شگفت
که چون کودکان
بخندم بر این خواب افسانه رنگ ؟
و یا در نهفت دل تنگ خویش
بگریم بر اندوه این سرگذشت ؟

Ashkan-k56 · 20-10-08, 12:44

هستن

گفت و گو از پاک و ناپاک است
وز کم وبیش زلال آب و آیینه
وز سبوی گرم و پر خونی که هر ناپاک یا هر پاک
دارد اندر پستوی سینه
هر کسی پیمانه ای دارد که پرسد چند و چون از وی
گوید این ناپاک و آن پاک است
این بسان شبنم خورشید
وآن بسان لیسکی لولنده در خاک است
نیز من پیمانه ای دارم
با سبوی خویش ، کز آن می تراود زهر
گفت و گو از دردناک افسانه ای دارم
ما اگر چون شبنم از پاکان
یا اگر چون لیسکان ناپاک
گر نگین تاج خورشیدیم
ورنگون ژرفنای خاک
هرچه این ، آلوده ایم ، آلوده ایم ، ای مرد
آه ، می فهمی چه می گویم ؟
ما به هست آلوده ایم ، آری
همچنان هستان هست و بودگان بوده ایم ، ای مرد
نه چو آن هستان اینک جاودانی نیست
افسری زروش هلال آسا ، به سر هامان
ز افتخار مرگ پاکی ، در طریق پوک
در جوار رحمت ناراستین آسمان بغنوده ایم ، ای مرد
که دگر یادی از آنان نیست
ور بود ، جز در فریب شوم دیگر پاک جانان نیست
گفت و گو از پاک و ناپاک است
ما به هست آلوده ایم ، ای پاک! و ای ناپاک
پست و ناپاکیم ما هستان
گر همه غمگین ، اگر بی غم
پاک می دانی کیان بودند ؟
آن کبوترها که زد در خونشان پرپر
سربی سردی سپیده دم
بی جدال و جنگ
ای به خون خویشتن آغشته گان کوچیده زین تنگ آشیان ننگ
ای کبوترها
کاشکی پر می زد آنجا مرغ دردم ، ای کبوترها
که من ارمستم ، اگر هوشیار
گر چه می دانم به هست آلوده مردم ، ای کبوترها
در سکوت برج بی کس مانده تان هموار
نیز در برج سکوت و عصمت غمگینتان جاوید
های پاکان ! های پاکان ! گوی
می خروشم زار

مهدی اخوان ثالث

Ashkan-k56 · 21-10-08, 03:13

گناه دریا

چه صدف ها که به دریای وجود
سینه هاشان ز گهر خالی بود
ننگ نشناخته از بی هنری
شرم نکرده از این بی گهری
سوی هر درگهشان روی نیاز
همه جا سینه گشایند به ناز
زندگی دشمن دیرینه من
چنگ انداخته در سینه من
روز و شب با من دارد سر جنگ
هر نفس از صدف سینه تنگ
دامن افشان گهر آورده به چنگ
وان گهرها ... همه کوبیده به سنگ

فریدون مشیری

Ashkan-k56 · 21-10-08, 06:51

شمع نیم مرده

چون بوم بر خرابه دنیا نشسته ایم
اهل زمانه را به تماشا نشسته ایم
بر این سرای ماتم و در این دیار رنج
بیخود امید بسته و بیجا نشسته ایم
ما را غم خزان و نشاط بهار نیست
آسوده همچو خار به صحرا نشسته ایم
گر دست ما ز دامن مقصد کوته است
از پا فتاده ایم نه از پا نشسته ایم
تا هیچ منتظر نگذاریم مرگ را
ما رخت خویش بسته مهیا نشسته ایم
یکدم ز موج حادثه ایمن نبوده ایم
چون ساحلیم و بر لب دریا نشسته ایم
از عمر جز ملال ندیدیم و همچنان
چشم امید بسته به فردا نشسته ایم
آتش به جان و خنده به لب در بساط دهر
چون شمع نیم مرده چه زیبا نشسته ایم
ای گل بر این نوای غم انگیز ما ببخش
کز عالمی بریده و تنها نشسته ایم
تا همچو ماهتاب بیایی به بام قصر
مانند سایه در دل شب ها نشسته ایم
تا با هزار ناز کنی یک نظر به ما
ما یکدل و هزار تمنا نشسته ایم
چون مرغ پر شکسته فریدون به کنج غم
سر زیر پر کشیده شکیبا نشسته ایم

فریدون مشیری

Ashkan-k56 · 21-10-08, 12:10

چرا از مرگ می ترسید؟

چرا از مرگ می ترسید؟
چرا زین خواب جان آرام شیرین روی گردانید؟
چرا آغوش گرم مرگ را افسانه می دانید؟
مپندارید بوم نا امیدی باز
به بام خاطر من می کند پرواز
مپندارید جام جانم از اندوه لبریز است
مگویید این سخن تلخ و غم انگیز است
مگر می این چراغ بزم جان مستی نمی آرد
مگر افیون افسونکار
نهال بیخودی را در زمین جان نمی کارد
مگر این می پرستی ها و مستی ها
برای یک نفس آسودگی از رنج هستی نیست
مگر دنبال آرامش نمی گردید
چرا از مرگ می ترسید؟
کجا آرامشی از مرگ خوش تر کس تواند دید؟
می و افیون فریبی تیزبال و تند پروازند
اگر درمان اندوهند
خماری جان گزا دارند
نمی بخشند جان خسته را آرامش جاوید
خوش آن مستی که هوشیاری نمی بیند
چرا از مرگ می ترسید؟
چرا آغوش گرم مرگ را افسانه می دانید؟
بهشت جاودان آن جاست
جهان آنجا و جان آنجاست
گران خواب ابد در بستر گلوی مرگ مهربان آنجاست
سکوت جاودانی پاسدار شهر خاموشی است
همه ذرات هستی محو در رویای بی رنگ فراموشی است
نه فریادی نه آهنگی نه آوایی
نه دیروزی نه امروزی نه فردایی
جهان آرام و جان آرام
زمان در خواب بی فرجام
خوش آن خوابی که بیداری نمی بیند
سر از بالین اندوه گران خویش بردارید
در این دوران که ازآزادگی نام و نشانی نیست
در این دوران که هر جا هر که را زر در ترازو زور در بازوست
جهان را دست این نامردم صدرنگ بسپارید
که کام از یکدیگر گیرند و خون یکدیگر ریزند
درین غوغا فرومانند و غوغا ها برانگیزند
سر از بالین اندوه گران خویش بردارید
همه بر آستان مرگ راحت سر فرود آرید
چرا آغوش گرم مرگ را فسانه می دانید؟
چرا زین خواب جان آرام شیرین روی گردانید؟
چرا از مرگ می ترسید؟

فریدون مشیری

19-10-08, 23:47	#101 (permalink)
NeGiNi Forum Legend Join Date: Mar 2006 Posts: 1,863 Credits: 106,749 Thanks: 123 Thanked 682 Times in 426 Posts	دیوونتم ، دیوونتم ، دیوونه تو عصری که قحطی عطر یاسه اما به جاش دوست دارم گرونه کافیه اسمتو یه جا ببینم تا حس شعرم بزنه جوونه من نمی تونم بگم اندازه شو اینو فقط شاید خدا بدونه محاله که عشق ما رو ندونن برو سوال کن از گلای پونه اگه بخوان خیلی کم از تو بگن می گن همون که خیلی مهربونه ؟ بی خبری تو ولی از حال من میندازم اینو گردن زمونه چقدر حسودیم می شه وقتی همه بهم می گن دل تو پیش اونه ؟ من خودمو باز می زنم به اون راه می گم بیارید واسه من نشونه اما تا کی فریب بدم دلم رو اون داره کلی آدرس و نشونه مهم ولی تویی که اسم نازت با من یه جایی پشت آسمونه اونا نمی دونن ستاره هامون دوتاس ولی توی یه کهکشونه اینو بخون تا دوباره بدونی دیوونتم ، دیوونتم ، دیوونه

20-10-08, 02:10	#102 (permalink)
Ashkan-k56 Neptune Join Date: Sep 2007 Posts: 6,543 Credits: 24,862 Thanks: 5,529 Thanked 4,461 Times in 1,714 Posts	آن روز شاعرم گفتم برای آنکه بماند حدیث من آن به که نغمه ها زغم عشق سر کنم غیر از سرود عشق نخوانم به روزگار وز درد عشق سوز سخن بیشتر کنم چنگم بجز نوای محبت نمی نواخت طبعم به غیر عشق سرودی نمی سرود بسیار آفرین که شنیدم ز هرکنار بسیار کس که نغمه گرم مرا ستود آتش زدم ز سوز سخن اهل حال را اما زبان مدعیان خار راه بود دیدند یک شبه ره صد ساله می روم در چشم تنگشان هنر من گناه بود کندند درخیال بنای گذشتگان در پیش خود ستاره هفت آسمان شدند فانوس شعرشان نفسی بر کشید و مرد پنداشتند روشنی جاودان شدند این گلشن خزان زده جای نشاط نیست شاعر به شهر بی هنران بار خاطر است اینجا کسی که مدح نگفت و ثنا نخواند سعدی اگر شود نتوان گفت شاعر است گیرم هزار نغمه سرایم ز چنگ دل گیرم هزار پرده برآرم ز تار جان آن روز شاعرم که بگویم مدیح این آن روز شاعرم که بخوانم ثنای آن فریدون مشیری __________________ خدا را به‌ جان‌ خراباتیان‌ کزین‌ تهمتِ هستیم‌ وارهان‌ به‌ میخانۀ‌ وحدتم‌ راه‌ ده‌ دل‌ زنده‌ و جان‌ آگاه‌ ده‌ که‌ از کثرت‌ خلق‌ تنگ‌ آمدم‌ به‌ هر سو شدم‌ سر به‌ سنگ‌ آمدم...

20-10-08, 04:14	#103 (permalink)
Asemoon Abri Jupiter Join Date: Dec 2006 Location: iran-teh Posts: 4,211 Credits: 16,624 Thanks: 1,326 Thanked 1,507 Times in 732 Posts	شاعر این شعر قشنگ خانم نجمه ضارع هست چند روزی هست که به رحمت خدا رفته خبر به دور ترین نقطه ی جهان برسد نخواست او به من خسته٫بی گمان٫برسد شکنجه بیشتر از این که پیش چشم خودت کسی که سهم تو باشد به دیگران برسد چه میکنی اگر او را که خواستی یک عمر به راحتی کسی از راه ناگهان برسد... رها کنی برود از دلت جدا بشود به آنکه دوست ترش داشته ، به آن برسد رها کنی بروند و دو تا پرنده شوند خبر به دور ترین نقطه ی جهان برسد گلا یه ای نکنی بغض خویش را بخوری که هق هق تو مبادا به گوششان برسد خدا کند که... نه ! نفرین نمیکنم ... نکند به او که عاشق او بوده ام زیان برسد خدا کند فقط این عشق از سرم برود خدا کند که فقط زود آن زمان برسد.. __________________

20-10-08, 04:17	#104 (permalink)
Asemoon Abri Jupiter Join Date: Dec 2006 Location: iran-teh Posts: 4,211 Credits: 16,624 Thanks: 1,326 Thanked 1,507 Times in 732 Posts	دور افتاده ام تنم پر از صدای غریب دلتنگیست چونان ماهی دور افتاده ای كه نفسهای آخر را سر میكند یادت نرود یادت نرود آوای من میان این سنگریزه های كوچك و دوست داشتنی میان این سپیدی درد آلود میان این آبی آرام گوش ماهی كوچكی منتظرت میماند كه شاید روزی بیایی گونه هایش خشكیده آخر تمام اشكهایش را برای خاطره هر چند كوچك از تو باخته دروغ گفتند تو نیامدی میان این نا امیدی و حسرت جوانه ای شكوفه داد باشد اگر اشكهایم تمام شدند لبخند باریكم هنوز باقیست و برای آمدنت لبخندی دوست داشتنی را هدیه می دهد گوش ماهی كوچك من __________________

20-10-08, 06:20	#105 (permalink)
Ashkan-k56 Neptune Join Date: Sep 2007 Posts: 6,543 Credits: 24,862 Thanks: 5,529 Thanked 4,461 Times in 1,714 Posts	چراغی در افق به پیش روی من تا چشم یاری می کند دریاست چراغ ساحل آسودگی ها در افق پیداست درین ساحل که من افتاده ام خاموش غمم دریا دلم تنهاست وجودم بسته در زنجیر خونین تعلق هاست خروش موج با من می کند نجوا که هرکس دل به دریا زد رهایی یافت هرکس دل به دریا زد رهایی یافت مرا آن دل که بر دریا زنم نیست ز پا این بند خونین برکنم نیست امید آن که جان خسته ام را به آن نادیده ساحل افکنم نیست فریدون مشیری __________________ خدا را به‌ جان‌ خراباتیان‌ کزین‌ تهمتِ هستیم‌ وارهان‌ به‌ میخانۀ‌ وحدتم‌ راه‌ ده‌ دل‌ زنده‌ و جان‌ آگاه‌ ده‌ که‌ از کثرت‌ خلق‌ تنگ‌ آمدم‌ به‌ هر سو شدم‌ سر به‌ سنگ‌ آمدم...

20-10-08, 12:04	#106 (permalink)
Gole_Orkide Staff Join Date: Jan 2006 Location: No�waY ツ Posts: 15,095 Credits: 112,187 Thanks: 587 Thanked 5,928 Times in 2,247 Posts	هوشنگ ابتهاج پرده افتاد صحنه خاموش آسمان و زمین مانده مدهوش نقش ها رنگ ها چون مه و دود رفته بر باد مانده در پرده گوش رقص خاموش فریاد پرده افتاد صحنه خاموش وز شگفتی این رنگ و نیرنگ خنده یخ بسته بر لب گریه خشکیده در چشم پرده افتاد صحنه خاموش و آن نمایش که همچون فریبنده خوابی شگفت دل از من همی برد پایان گرفت و من که بازیگر مات این صحنه بودم چو مرد فسون گشته خواب بند که چشم از شکست فسون برگشاید به جای تماشاگران یافتم خویشتن را شگفتا ! که را بخت آن داده اند که چون من تماشاگر بازی خویش باشد ؟ وز این گونه چون من تراشد فریب دل خویشتن را که آخر رگ جان خراشد ؟ بلی پرده افتاد و پایان گرفت فسونکاری این شب بی درنگ و من در شگفت که چون کودکان بخندم بر این خواب افسانه رنگ ؟ و یا در نهفت دل تنگ خویش بگریم بر اندوه این سرگذشت ؟ __________________ ツ Q♠ Q♦ Q♣ Q♥ Asraare Azal Raa Na To Daani O Na Man, Vin Halle MoaMaa Na To Daani O Na Man,. Hast Az Pase Parde GofteGooye Man O To, Chon ParDe Bar Oftad Na To Maani O Na Man,. © ♥ ♥ ♥ ♥ ♥

20-10-08, 12:44	#107 (permalink)
Ashkan-k56 Neptune Join Date: Sep 2007 Posts: 6,543 Credits: 24,862 Thanks: 5,529 Thanked 4,461 Times in 1,714 Posts	هستن گفت و گو از پاک و ناپاک است وز کم وبیش زلال آب و آیینه وز سبوی گرم و پر خونی که هر ناپاک یا هر پاک دارد اندر پستوی سینه هر کسی پیمانه ای دارد که پرسد چند و چون از وی گوید این ناپاک و آن پاک است این بسان شبنم خورشید وآن بسان لیسکی لولنده در خاک است نیز من پیمانه ای دارم با سبوی خویش ، کز آن می تراود زهر گفت و گو از دردناک افسانه ای دارم ما اگر چون شبنم از پاکان یا اگر چون لیسکان ناپاک گر نگین تاج خورشیدیم ورنگون ژرفنای خاک هرچه این ، آلوده ایم ، آلوده ایم ، ای مرد آه ، می فهمی چه می گویم ؟ ما به هست آلوده ایم ، آری همچنان هستان هست و بودگان بوده ایم ، ای مرد نه چو آن هستان اینک جاودانی نیست افسری زروش هلال آسا ، به سر هامان ز افتخار مرگ پاکی ، در طریق پوک در جوار رحمت ناراستین آسمان بغنوده ایم ، ای مرد که دگر یادی از آنان نیست ور بود ، جز در فریب شوم دیگر پاک جانان نیست گفت و گو از پاک و ناپاک است ما به هست آلوده ایم ، ای پاک! و ای ناپاک پست و ناپاکیم ما هستان گر همه غمگین ، اگر بی غم پاک می دانی کیان بودند ؟ آن کبوترها که زد در خونشان پرپر سربی سردی سپیده دم بی جدال و جنگ ای به خون خویشتن آغشته گان کوچیده زین تنگ آشیان ننگ ای کبوترها کاشکی پر می زد آنجا مرغ دردم ، ای کبوترها که من ارمستم ، اگر هوشیار گر چه می دانم به هست آلوده مردم ، ای کبوترها در سکوت برج بی کس مانده تان هموار نیز در برج سکوت و عصمت غمگینتان جاوید های پاکان ! های پاکان ! گوی می خروشم زار مهدی اخوان ثالث __________________ خدا را به‌ جان‌ خراباتیان‌ کزین‌ تهمتِ هستیم‌ وارهان‌ به‌ میخانۀ‌ وحدتم‌ راه‌ ده‌ دل‌ زنده‌ و جان‌ آگاه‌ ده‌ که‌ از کثرت‌ خلق‌ تنگ‌ آمدم‌ به‌ هر سو شدم‌ سر به‌ سنگ‌ آمدم...

21-10-08, 03:13	#108 (permalink)
Ashkan-k56 Neptune Join Date: Sep 2007 Posts: 6,543 Credits: 24,862 Thanks: 5,529 Thanked 4,461 Times in 1,714 Posts	گناه دریا چه صدف ها که به دریای وجود سینه هاشان ز گهر خالی بود ننگ نشناخته از بی هنری شرم نکرده از این بی گهری سوی هر درگهشان روی نیاز همه جا سینه گشایند به ناز زندگی دشمن دیرینه من چنگ انداخته در سینه من روز و شب با من دارد سر جنگ هر نفس از صدف سینه تنگ دامن افشان گهر آورده به چنگ وان گهرها ... همه کوبیده به سنگ فریدون مشیری __________________ خدا را به‌ جان‌ خراباتیان‌ کزین‌ تهمتِ هستیم‌ وارهان‌ به‌ میخانۀ‌ وحدتم‌ راه‌ ده‌ دل‌ زنده‌ و جان‌ آگاه‌ ده‌ که‌ از کثرت‌ خلق‌ تنگ‌ آمدم‌ به‌ هر سو شدم‌ سر به‌ سنگ‌ آمدم...

21-10-08, 06:51	#109 (permalink)
Ashkan-k56 Neptune Join Date: Sep 2007 Posts: 6,543 Credits: 24,862 Thanks: 5,529 Thanked 4,461 Times in 1,714 Posts	شمع نیم مرده چون بوم بر خرابه دنیا نشسته ایم اهل زمانه را به تماشا نشسته ایم بر این سرای ماتم و در این دیار رنج بیخود امید بسته و بیجا نشسته ایم ما را غم خزان و نشاط بهار نیست آسوده همچو خار به صحرا نشسته ایم گر دست ما ز دامن مقصد کوته است از پا فتاده ایم نه از پا نشسته ایم تا هیچ منتظر نگذاریم مرگ را ما رخت خویش بسته مهیا نشسته ایم یکدم ز موج حادثه ایمن نبوده ایم چون ساحلیم و بر لب دریا نشسته ایم از عمر جز ملال ندیدیم و همچنان چشم امید بسته به فردا نشسته ایم آتش به جان و خنده به لب در بساط دهر چون شمع نیم مرده چه زیبا نشسته ایم ای گل بر این نوای غم انگیز ما ببخش کز عالمی بریده و تنها نشسته ایم تا همچو ماهتاب بیایی به بام قصر مانند سایه در دل شب ها نشسته ایم تا با هزار ناز کنی یک نظر به ما ما یکدل و هزار تمنا نشسته ایم چون مرغ پر شکسته فریدون به کنج غم سر زیر پر کشیده شکیبا نشسته ایم فریدون مشیری __________________ خدا را به‌ جان‌ خراباتیان‌ کزین‌ تهمتِ هستیم‌ وارهان‌ به‌ میخانۀ‌ وحدتم‌ راه‌ ده‌ دل‌ زنده‌ و جان‌ آگاه‌ ده‌ که‌ از کثرت‌ خلق‌ تنگ‌ آمدم‌ به‌ هر سو شدم‌ سر به‌ سنگ‌ آمدم...

21-10-08, 12:10	#110 (permalink)
Ashkan-k56 Neptune Join Date: Sep 2007 Posts: 6,543 Credits: 24,862 Thanks: 5,529 Thanked 4,461 Times in 1,714 Posts	چرا از مرگ می ترسید؟ چرا از مرگ می ترسید؟ چرا زین خواب جان آرام شیرین روی گردانید؟ چرا آغوش گرم مرگ را افسانه می دانید؟ مپندارید بوم نا امیدی باز به بام خاطر من می کند پرواز مپندارید جام جانم از اندوه لبریز است مگویید این سخن تلخ و غم انگیز است مگر می این چراغ بزم جان مستی نمی آرد مگر افیون افسونکار نهال بیخودی را در زمین جان نمی کارد مگر این می پرستی ها و مستی ها برای یک نفس آسودگی از رنج هستی نیست مگر دنبال آرامش نمی گردید چرا از مرگ می ترسید؟ کجا آرامشی از مرگ خوش تر کس تواند دید؟ می و افیون فریبی تیزبال و تند پروازند اگر درمان اندوهند خماری جان گزا دارند نمی بخشند جان خسته را آرامش جاوید خوش آن مستی که هوشیاری نمی بیند چرا از مرگ می ترسید؟ چرا آغوش گرم مرگ را افسانه می دانید؟ بهشت جاودان آن جاست جهان آنجا و جان آنجاست گران خواب ابد در بستر گلوی مرگ مهربان آنجاست سکوت جاودانی پاسدار شهر خاموشی است همه ذرات هستی محو در رویای بی رنگ فراموشی است نه فریادی نه آهنگی نه آوایی نه دیروزی نه امروزی نه فردایی جهان آرام و جان آرام زمان در خواب بی فرجام خوش آن خوابی که بیداری نمی بیند سر از بالین اندوه گران خویش بردارید در این دوران که ازآزادگی نام و نشانی نیست در این دوران که هر جا هر که را زر در ترازو زور در بازوست جهان را دست این نامردم صدرنگ بسپارید که کام از یکدیگر گیرند و خون یکدیگر ریزند درین غوغا فرومانند و غوغا ها برانگیزند سر از بالین اندوه گران خویش بردارید همه بر آستان مرگ راحت سر فرود آرید چرا آغوش گرم مرگ را فسانه می دانید؟ چرا زین خواب جان آرام شیرین روی گردانید؟ چرا از مرگ می ترسید؟ فریدون مشیری __________________ خدا را به‌ جان‌ خراباتیان‌ کزین‌ تهمتِ هستیم‌ وارهان‌ به‌ میخانۀ‌ وحدتم‌ راه‌ ده‌ دل‌ زنده‌ و جان‌ آگاه‌ ده‌ که‌ از کثرت‌ خلق‌ تنگ‌ آمدم‌ به‌ هر سو شدم‌ سر به‌ سنگ‌ آمدم...

Similar Threads
Thread	Thread Starter	Forum	Replies	Last Post
Harfe Deleto Ba "Yek Ahang" Bezan!	white_hat	Off Topic / Free Talk (Published)	5769	Today 15:55
Harfe Deleto Be "Exet" Bezan!	white_hat	Off Topic / Free Talk (Published)	363	15-08-09 19:04
Harfe deleto ba ye * beyt * bezan	Mehran_khafan94	Off Topic / Free Talk (Published)	23	07-08-07 18:03
Harfe Deleto Ba Ye Jomle Be "Dolate Iran" Bezan...	alirezasepy	Political Discussions	20	12-05-07 08:33
Harfe Deleto Be Valedeynet Bezan!	[OP]Nima	Off Topic / Free Talk (Published)	24	25-12-06 15:51