In video baraye safire sabeghe Amrica dardesar saz shod.

**nobodynoone** · 31-01-08, 09:52

White House Criticizes Envoy Over Iran

Article Tools Sponsored By
By HELENE COOPER
Published: January 30, 2008

WASHINGTON — White House officials expressed anger on Tuesday about an appearance in which the United States ambassador to the United Nations, Zalmay Khalilzad, sat beside the Iranian foreign minister at a panel of the World Economic Forum in Davos, Switzerland, on Saturday.

The United States does not have diplomatic relations with Iran, and the Bush administration has limited its official high-level dealings with Iran to discussions about Iraq, primarily in Baghdad. Administration officials said that Mr. Khalilzad’s appearance beside Foreign Minister Manouchehr Mottaki in Davos at a panel on Iranian foreign policy surprised senior Bush administration officials, who became aware that Mr. Khalilzad had appeared with Mr. Mottaki only when a video of the discussion appeared on YouTube on Tuesday.

Mr. Khalilzad was still in Europe and could not be reached for comment. His spokesman, Richard A. Grenell, characterized Mr. Khalilzad’s appearance beside Mr. Mottaki as “just a multilateral conversation with the moderator.”

“There was no separate meeting or separate conversation or handshake with the Iranian foreign minister,” Mr. Grenell said. But administration officials said that White House officials, in particular, were angry about the episode. The officials spoke on condition of anonymity because they were not authorized to speak publicly about internal administration affairs.

The in-fighting reflects continuing disagreements within the Bush administration about how to deal with Iran, and just where to draw the line on engaging its nemesis, particularly when the administration’s Iran policy appears to be in disarray. Many State Department officials say privately that they think the administration should directly engage Iran, and without preconditions, a view that is not shared by the White House.

In his State of the Union address on Monday night, President Bush repeated his customary tough rhetoric against Iran. “Verifiably suspend your nuclear enrichment, so negotiations can begin,” he said. “Come clean about your nuclear intentions and past actions.”

But European diplomats and even a handful of people in the administration say a lack of progress in American-led efforts to intensify sanctions against Iran suggests that Mr. Bush is unlikely to achieve his goal of getting Iran to abandon its nuclear ambitions before he leaves office.

Mr. Bush’s top envoy to the sanctions talks, R. Nicholas Burns, the under secretary of state for political affairs, announced last week that he was resigning. Mr. Burns has maintained that his departure has nothing to do with dwindling hope that the administration will get much traction in its diplomatic efforts to press Iran to halt its uranium enrichment program.

Secretary of State Condoleezza Rice quickly moved to replace Mr. Burns with an equally respected career foreign service official, William J. Burns, the United States ambassador to Russia. (The two men are not related.)

But “it’s hard to see Nick Burns jumping ship if they thought they were going to get somewhere on the diplomatic track,” one European diplomat said.

Last week, American and European diplomats circulated draft copies of a third United Nations Security Council sanctions resolution against Tehran, which is meant to increase pressure on Iran’s leadership by making it harder for anyone involved in Iran’s nuclear program to do business around the world.

The new sanctions resolution would, for the first time, authorize inspections of air and sea cargo going in and out of Iran. Also, it would ban all trade and supply of dual-use items, materials and technologies that can have both civilian and military uses.

Publicly, administration officials say the resolution shows that a group that includes Britain, Russia, China, Germany, France and the United States remains united in maintaining pressure on Iran.

But the resolution is far weaker than what the United States, Britain and France were seeking, and officials say their efforts to win support from Russia and China have been undercut by the release in Washington in December of a National Intelligence Estimate that said Iran had abandoned its nuclear arms program.

In negotiations over the resolution, diplomats said, Russia and China insisted that it merely call on countries to “exercise vigilance” over the activities of financial institutions connected to some Iranian banks, instead of an outright ban on transactions with those banks.

The intelligence estimate “does hurt in that it furthers the view in most of the world that it’s a question of cleaning up Iran’s past record, and that after that, everything’s done,” said George Perkovich of the Carnegie Endowment for International Peace. “I don’t see what the administration can do to change that scenario. This resolution will be the something that’s just a little more than nothing.”

Indeed, Bush administration officials have recently been on the defensive in trying to demonstrate why the rest of the world should continue to increase the pressure on Iran.

At the forum in Davos on Saturday, Mr. Khalilzad, seated next to Mr. Mottaki, defended the American stance that pressure should be maintained against Iran until Tehran agrees to suspend its uranium enrichment.

“It hasn’t been a brilliantly successful strategy so far,” said Gareth Evans of the International Crisis Group, the panel’s moderator, expressing support for an idea increasingly winning favor in Europe, one that would allow Iran to enrich uranium but only with stronger international monitoring and safeguards.

Mr. Khalilzad stuck to the administration playbook. “Imagine if you acquiesce to that, why would others not seek similar capabilities?” he said. “You’d have a world where a number of countries are within so many hours, so many weeks, of nuclear capability.”

روزنامه نیویورک تایمز نوشته است که کاخ سفيد روز سه شنبه از حضور زلمای خليل زاد، سفیر آمريکا در سازمان ملل، در ميزگردی در کنار منوچهر متکی، وزير امور خارجه ايران، در نشست مجمع جهانی اقتصاد در داووس سوييس انتقاد کرده است.

در يکی از ميزگردهای نشست مجمع جهانی اقتصاد که با موضوع «سياست خارجی ايران در منطقه»، در روز شنبه برگزار شد، منوچهرمتکی در کنار زلمای خليل زاد نشسته بود.

در اين ميزگرد همچنين مجتبی ثمره هاشمی، مشاور ارشد رييس جمهوری ايران، خالد عبدالله جناحی، رییس بانک شامل بحرين، ليليا شوتسووا، مشاور ارشد موسسه کارنگی در مسکو، و گرت اوانس از گروه بحران بين الملل، که اداره این میزگرد را به عهده داشت، نيز حضور داشتند.

روزنامه نيويورک تايمز که اين خبر را منتشر کرده است، نتوانسته است با آقای خليل زاد تماس بر قرار کند. اما ريچارد گرنل، سخنگوی دفتر نمایندگی آمریکا در سازمان ملل متحد، به اين روزنامه گفته است حضور آقای خليل زاد در کنار آقای متکی در يک نشست چند جانبه با حضور يک مجری بوده است.

گرنل افزوده است:«هيچ ديدار يا گفت وگوی جداگانه در کار نبوده و (آقای خلیل زاد) با وزير امورخارجه ايران دست نداده است».

ايالات متحده مناسبات ديپلماتيک با ايران ندارد و دولت جرج بوش، رييس جمهوری آمريکا، تماس های رسمی سطح بالا با تهران را به بحث هايی در مورد عراق، محدود ساخته است.

به همين دليل، به گزارش نيويورک تايمز، مقامات دولت از ديده شدن زلمای خليل زاد در کنار منوچهر متکی وزير امور خارجه ايران در اجلاس مجمع اقتصاد جهانی در داووس، تعجب کرده اند.

این روزنامه می افزاید: مقام های کاخ سفيد پس از آن که ويدئويی از میزگرد «سیاست خارجی ایران» در سايت اينترنتی «يو تيوب» قرار گرفت، از حضور زلمای خلیل زاد در این میزگرد در کنار وزیر امور خارجه ایران مطلع شدند.

نيويورک تايمز می نويسد: اين واکنش بيانگر اين است در دولت آقای بوش توافقی فراگيری بر سر چگونگی برخورد با ايران وجود ندارد.

به نوشته اين روزنامه بسياری از مقامات وزارت امور خارجه آمريکا به طور خصوصی می گويند به گمان آنها، دولت بايد مستقيما و بدون شرط بايد به ايران نزديک شود. اين در حالی است که کاخ سفيد با چنين نظری موافق نيست، وآقای بوش در سخنرانی خود در اجلاس مشترک کنگره آمريکا در دو شنبه شب، بار ديگر موضع تند خود در قبال ايران را تکرار کرد.

با اين حال، به گزارش نيويورک تايمز، ديپلمات های اروپايی و حتی شماری از کسانی که در دولت بوش حضور دارند می گويند نبود پيشرفت در کوشش هايی که به رهبری آمريکا برای تشدید تحريم ها عليه ايران جريان دارد، نشان می دهد احتمال نمی رود آقای بوش پيش از آن که کاخ سفيد را ترک کند، به هدف خود در وادار ساختن ايران به رها کردن جاه طلبی های اتمی اش برسد.

نيويورک تايمز با اشاره استعفای نيکلاس برنز، معاون سياسی وزارت امور خارجه و نماينده ارشد آمريکا در مذاکرات مربوط به تحريم ها عليه ايران، می نويسد: موضع آقای بوش در قبال برنامه هسته ای تهران اميدواری برای نتيجه دادن تلاش های ديپلماتيک برای توقف برنامه هسته ای اين کشور کمتر کرده است.

اين روزنامه موافقت هفته گذشته پنج عضو دایمی شورای امنيت به علاوه آلمان با پيش نويس قطعنامه جديد عليه ايران را ياد آور می شود، و می نويسد با اين حال، قطعنامه از آنچه ايالات متحده، بريتانيا و فرانسه می خواستند به مراتب ضعيف تر است و مقامات می گويند انتشار برآورد اطلاعاتی در دسامبر، تلاش های آنها را برای جلب پشتيبانی روسيه و چين سست کرده است.

نيويورک تايمز می نويسد: در ميزگرد ««سياست خارجی ايران» در مجمع جهانی اقصاد در داووس، زلمای خليل زاد که در کنار منوچهر متکی نشسته بود، از موضع آمريکا مبنی بر ادامه فشار بر ايران تا زمانی که تهران غنی سازی اورانيوم متوقف کند، دفاع کرد.

واکنش وزارت خارجه آمريکا به حضور خليل زاد در کنار متکی

در همین حال، وزارت امورخارجه آمريکا روز چهارشنبه اعلام کرد حضور زلمای خليل زاد، سفير اين کشور در سازمان ملل متحد، در کنار منوچهر متکی در يک ميزگرد، نشانه سياست جديد واشينگتن نسبت به ایران نيست.

شان مک کورمک، روز چهارشنبه افزود:«هيج ملاقات در کار نبوده است. با يکديگر دست نداده اند. اگر شما به اظهارات آقای خليل زاد نگاه کنيد، در خواهيد يافت که او سياست های آمريکا در رابطه با ايران را بيان و تکرار کرده است».

به گزارش خبر گزاری رويترز، ديپلمات های آمريکايی پيش از شرکت در ميزگرد هايی که مقام های رسمی ايران در آن حضور دارند، می بايست در خواست اجازه بکنند و آقای خليل زاد اقدام به چنين کاری نکرده است.

مک کورمک در پاسخ به اين پرسش که «دولت جرج بوش ترجيح می داد که آقای خليل زاد در اين ميزگرد شرکت نکند»، گفت:«من فکر می کنم ما بايد براساس شواهد قضاوت کنيم، ما در گذشته چنين کاری را نکرده ايم، و انتظار ندارم ما چنين اقدامی در آینده بکنيم