jashne 4shanbe soori khojaste bad....

**persia persia** · 17-03-08, 17:57

یك دسته از جشنهای اقوام آریایی، جشنهای آتش است كه از میان دو جشن سده و جشن چهارشنبه سوری
از شهرت بیشتری دارد. جشن آذرگان و جشن شهریورگان نیز از جشنهای آتش بوده اند كه فراموش شده اند.
جشن سوری یا چهارشنبه سوری كه اینك در شب چهارشنبه آخر سال با مراسم و آداب ویژه ای برگزار می شود،
یكی از جشن های پرشكوه و سرشار از مراسم و شعایر بوده است.
شواهد دلالت بر آن دارد كه این جشن از اوایل قرن هفتم هجری به دست فراموشی سپرده شد، سپس با
عناوینی دیگر از سده های دهم معمول شد.
هاشم رضی در كتاب گاه شماری و جشن های ایران باستان، درباره چهارشنبه سوری می نویسد:
«ایرانیان در یكی از چند شب آخر سال جشن سوری را كه عادت و سنتی دیرینه بود، با آتش افروزی همگانی برپا می كردند.
اما چون اساس تقسیم آنان در روزشماری بر آن پایه نبود كه ماه را به چهار هفته با نام های كنونی روزها بخش كنند،
لاجرم در شب چهارشنبه آخر سال چنین جشنی برگزار نمی شد. روزشماری كنونی بر اثر ورود اعراب به ایران باب شد.
بی گمان سالی كه این جشن به شكلی گسترده بر پا بوده مصادف با شب چهارشنبه شده است و چون در روزشماری تازیان
چهارشنبه نحس و بدیمن به شمار می آمده از آن تاریخ به بعد شب چهارشنبه آخر سال را با جشن سوری به شادمانی
پرداخته و بدین وسیله می كوشیدند نحوست چنین شبی را از بین ببرند.»
یكی از مراسم قابل توجه در شب چهارشنبه سوری و سایر مراسم زرتشتیان، فراهم آوردن آجیل مشكل گشاست.
زرتشتیان به این آجیل هفت مغزینه لرك می گویند.
این آجیل كه به آجیل گهنبار هم معروف است شامل هفت مغزینه یا میوه خشك است: پسته، بادام، سنجد، كشمش،
گردو، انجیر و خرما كه گاهی در لابه لای این آجیل تكه های كوچك نبات و نارگیل هم دیده می شود. این آجیل
در مراسم مختلف زرتشتیان از جمله: آفرین گان ها، گهنبارها، جشن خوانی، جشن نوزادی و در مراسم سدره
پوشی و سایر اعیاد به مدعوین داده می شود