خوشا آنانكه الله يارشان بي
بحمد و قل هو الله كارشان بي
خوشا آنانكه دايم در نمازند
بهشت جاودان بازارشان بي





*****





دلم ميل گل باغ ته ديره
درون سينه*ام داغ ته ديره
بشم آلاله زاران لاله چينم
وينم آلاله هم داغ ته ديره





*****





به صحرا بنگرم صحرا ته وينم
به دريا بنگرم دريا ته وينم
بهر جا بنگرم كوه و در و دشت
نشان روي زيباي ته وينم





*****





غمم غم بي و همراز دلم غم
غمم همصحبت و همراز و همدم
غمت مهله كه مو تنها نشينم
مريزا بارك الله مرحبا غم





******





غم و درد مو از عطار واپرس
درازي شب از بيمار واپرس
خلايق هر يكي صد بار پرسند
تو كه جان و دلي يكبار واپرس





******





دلت اي سنگدل بر ما نسوجه
عجب نبود اگر خارا نسوجه
بسوجم تا بسوجانم دلت را
در آذر چوب تر تنها نسوجه





******





خوشا آندل كه از غم بهره*ور بي
بر آندل واي كز غم بي*خبر بي
ته كه هرگز نسوته ديلت از غم
كجا از سوته ديلانت خبر بي





*****





يكي درد و يكي درمان پسندد
يك وصل و يكي هجران پسندد
من از درمان و درد و وصل و هجران
پسندم آنچه را جانان پسندد





*****





ته كه ناخوانده*اي علم سماوات
ته كه نابرده*اي ره در خرابات
ته كه سود و زيان خود نداني
بياران كي رسي هيهات هيهات





*****





خدايا داد از اين دل داد از اين دل
نگشتم يك زمان من شاد از اين دل
چو فردا داد خواهان داد خواهند
بر آرم من دو صد فرياد از اين دل





*****








دلا خوبان دل خونين پسندند
دلا خون شو كه خوبان اين پسندند
متاع كفر و دين بي*مشتري نيست
گروهي آن گروهي اين پسندند





*****





دلا پوشم ز عشقت جامهء نيل
نهم داغ غمت چون لاله بر ديل
دم از مهرت زنم همچون دم صبح
وز آن دم تا دم صور سرافيل





*****





بي ته اشكم ز مژگان تر آيو
بي ته نخل اميدم ني بر آيو
بي ته در كنج تنهائي شب و روز
نشينم تا كه عمرم بر سر آيو





******





به والله و به بالله و به تالله
قسم بر آيهء نصر من الله
كه دست از دامنت من بر ندارم
اگر كشته شوم الحكم لله





****





دلي همچون دل نالان مو نه
غمي همچون غم هجران مو نه
اگر دريا اگر ابر بهاران
حريف ديده گريان مو نه





*****





من آن مسكين ترروبي پرستم
من آن سوزنده شمع بي*سرستم
نه كار آخرت كردم نه دنيا
يكي خشكيده نخل بي*برستم





*****





مكن كاري كه پا بر سنگت آيو
جهان با اين فراخي تنگت آيو
چو فردا نامه خوانان نامه خونند
تو ويني نامهء خود ننگت آيو





*****





غم عالم نصيب جان ما بي
بدور ما فراغت كيميا بي
رسد آخر بدرمان درد هركس
دل ما بي كه دردش بيدوا بي





*****





خوشا آنانكه هر شامان ته وينند
سخن با ته گرند با ته نشينند
مو كه پايم نبي كايم ته وينم
بشم آنان بوينم كه ته وينند





*****





دو زلفانت گرم تار ربابم
چه ميخواهي ازين حال خرابم
ته كه با مو سر ياري نداري
چرا هر نيمه شو آيي بخوابم











بيا يك شو منور كن اطاقم
مهل در محنت و درد فراقم
به طاق جفت ابروي تو سوگند
كه همجفت غمم تا از تو طاقم





*****





دو چشمم درد چشمانت بچيناد
مبو روجي كه چشمم ته مبيناد
شنيدم رفتي و ياري گرفتي
اگر گوشم شنيد چشمم مبيناد





*****





عزيزا كاسهء چشمم سرايت
ميان هردو چشمم جاي پايت
از آن ترسم كه غافل پا نهي تو
نشنيد خار مژگانم بپايت





*****





زدست ديده و دل هر دو فرياد
كه هر چه ديده بيند دل كند ياد
بسازم خنجري نيشش ز فولاد
زنم بر ديده تا دل گردد آزاد





*****





بيته بالين سيه مار به چشمم
روج روشن شو تار به چشمم
بيته اي نو گل باغ اميدم
گلستان سربسر خار به چشمم





*****





بيته يارب به بستان گل مروياد
وگر رويد كسش هرگز مبوياد
بيته هر گل به خنده لب گشايد
رخش از خون دل هرگز مشوياد





*****





ته كه مي*شي بمو چاره بياموج
كه اين تاريك شوانرا چون كرم روج
كهي واجم كه كي اين روج آيو
كهي واجم كه هرگز وا نه*اي روج





*****





بيا تا دست ازين عالم بداريم
بيا تا پاي دل از گل برآريم
بيا تا بردباري پيشه سازيم
بيا تا تخم نيكوئي بكاريم





*****





يكي برزيگرك نالان درين دشت
بخون ديدگان آلاله مي*كشت
همي كشت و همي گفت اي دريغا
ببايد كشت و هشت و رفت ازين دشت





*****





درخت غم بجانم كرده ريشه
بدرگاه خدا نالم هميشه
رفيقان قدر يكديگر بدانيد
اجل سنگست و آدم مثل شيشه















اگر شيري اگر ميري اگر مور
گرر بايد كني آخر لب گور
دلا رحمي بجان خويشتن كن
كه مورانت نهند خوان و كنند سور





*****





اگر دل دلبري دلبر كدامي
وگر دلبر دلي دل را چه نامي
دل و دلبر بهم آميته وينم
ندانم دل كه و دلبر كدامي





*****





دلي نازك بسان شيشه ديرم
اگر آهي كشم انديشه ديرم
سرشكم گر بود خونين عجب نيست
مو آن نخلم كه در خون ريشه ديرم





*****





گر آن نامهربانم مهربان بي
چرا از ديدگانم خون روان بي
اگر دلبر بمو دلدار مي*بو
چرا در تن مرا نه دل نه جان بي





*****





چرا دايم بخوابي اي دل اي دل
ز غم در اضطرابي اي دل اي دل
بوره كنجي نشين شكر خدا كن
كه شايد كام يابي اي دل اي دل





*****





شب تار و بيابان پرورك بي
در اين ره روشنايي كمترك بي
گر از دستت برآيد پوست از تن
بيفكن تا كه بارت كمترك بي





*****





مو از قالوا بلي تشويش ديرم
گنه از برگ و باران بيش ديرم
اگر لاتقنطوا دستم نگيرد
مو از ياويلنا انديش ديرم





*****





جدا از رويت اي ماه دل افروز
نه روز از شو شناسم نه شو از روز
وصالت گر مرا گردد ميسر
همه روزم شود چون عيد نوروز





*****





نسيمي كز بن آن كاكل آيو
مرا خوشتر ز بوي سنبل آيو
چو شو گيرم خيالش را در آغوش
سحر از بسترم بوي گل آيو





*****





مو كز سوته دلانم چون ننالم
مو كز بي حاصلانم چون ننالم
بگل بلبل نشيند زار نالد
مو كه دور از گلانم چون ننالم











چه خوش بي وصلت اي مه امشبك بي
مرا وصل تو آرام دلك بي
زمهرت اي مه شيرين چالاك
مدامم دست حسرت بر سرك بي





*****





مسلسل زلف بر رخ ريته ديري
گل و سنبل بهم آميته ديري
پريشان چون كري زلف دو تا را
بهر تاري دلي آويته ديري





*****





اگر مستان هستيم از ته ايمان
وگر بي پا و دستيم از ته ايمان
اگر گبريم و ترسا ور مسلمان
بهر ملت كه هستيم از ته ايمان





*****





اگر آئي بجانت وانواجم
وگر نائي به هجرانت گداجم
ته هر دردي كه داري بر دلم نه
بميرم يا بسوجم يا بساجم





*****





عاشق آن به كه دايم در بلا بي
ايوب آسا به كرمان مبتلا بي
حسن آسا بدستش كاسهء زهر
حسين آسا بدشت كربلا بي





*****





نواي ناله غم اندوته ذونه
عيار قلب و خالص بوته ذونه
بيا سوته دلان با هم بناليم
كه قدر سوته دل دل سوته ذونه





*****





مو آن بحرم كه در ظرف آمدستم
چو نقطه بر سر حرف آمدستم
بهر الفي الف قدي بر آيو
الف قدم كه در الف آمدستم





*****





دلم از دست خوبان گيج و ويجه
مژه بر هم زنم خونابه ريجه
دل عاشق مثال چوب*تر بي
سري سوجه سري خونابه ريجه





*****





ز كشت خاطرم جز غم نروئي
ز باغم جز گل ماتم نروئي
ز صحراي دل بيحاصل مو
گياه نااميدي هم نروئي





*****





سيه بختم كه بختم واژگون بي
سيه روجم كه روجم سرنگون بي
شدم آواره كوي محبت
زدست دل كه يارب غرق خون بي











بيته يك شو دلم بي غم نمي*بو
كه آن دلبر دمي همدم نمي*بو
هزاران رحمت حق باد بر غم
زماني از دل ما كم نمي بو





*****





مو ام آن آذرين مرغي كه في*الحال
بسوجم عالم ار برهم زنم بال
مصور گر كشد نقشم به گلشن
بسوجه گلشن از تاثير تمثال





*****





ز عشقت آتشي در بوته ديرم
در آن آتش دل و جان سوته ديرم
سگت ار پا نهد بر چشم اي دوست
بمژگان خاك راهش رو ته ديرم





*****





بدرياي غمت دل غوطه*ور بي
مرا داغ فراقت بر جگر بي
ز مژگان خدنگت خورده*ام تير
كه هر دم سوج دل زان بيشتر بي





*****





مدامم دل براه و ديده تر بي
شراب عيشم از خون جگر بي
ببويت زندگي يابم پس از مرگ
ترا گر بر سر خاكم گرر بي





*****





گلي كشتم باين الوند دامان
آوش از ديده دادم صبح و شامان
چو روج آيو كه بويش وا من آيو
برد بادش سر و سامان بسامان





*****





دو چشمانت پيالهء پر ز مي بي
خراج ابروانت ملك ري بي
همي وعده كري امروز و فردا
نميدانم كه فرداي تو كي بي





*****





قدم دايم ز بار غصه خم بي
چو مو محنت كشي در دهر كم بي
مو هرگز از غم آزادي نديرم
دل بي طالع مو كوه غم بي





*****





بشم واشم ازين عالم بدر شم
بشم از چين و ما چين دورتر شم
بشم از حاجيان حج بپرسم
كه اين دوري بسه يا دورتر شم





*****





صداي چاوشان مردن آيو
بگوش آوازه جان كندن آيو
رفيقان ميروند نوبت به نوبت
واي آن ساعت كه نوبت وامن آيو











به قبرستان گرر كردم كم وبيش
بديدم قبر دولتمند و درويش
نه درويش بيكفن در خاك رفته
نه دولتمند برده يك كفن بيش





*****





ديم يك عندليب خوشنوائي
كه مي*ناليد وقت صبحگاهي
بشاخ گلبني با گل همي گفت
كه يارا بي وفايي بي وفائي





*****





به قبرستان گرر كردم صباحي
شنيدم ناله و افغان و آهي
شنيدم كله*اي با خاك مي*گفت
كه اين دنيا نمي*ارزد بكاهي





*****





هر آنكس مال و جاهش بيشتر بي
دلش از درد دنيا ريشتر بي
اگر بر سر نهي چون خسروان تاج
به شيرين جانت آخر نيشتر بي





*****





هر آنكس عاشق است از جان نترسد
يقين از بند و از زندان نترسد
دل عاشق بود گرگ گرسنه
كه گرگ از هي هي چوپان نترسد





*****





هزاران دل بغارت برده ويشه
هزارانت دگر خون كرده ويشه
هزاران داغ ريش ار ويشم اشمرد
هنو نشمرده از اشمرده ويشه





*****





اگر زرين كلاهي عاقبت هيچ
اگر خود پادشاهي عاقبت هيچ
اگر ملك سليمانت ببخشند
در آخر خاك راهي عاقبت هيچ





*****





غم عشق تو كي بر هر سر آيو
همائي كي به هر بوم و بر آيو
زعشقت سرفرازان كاميابند
كه خور اول به كهساران بر آيو





*****





ته كه نوشم نه*اي نيشم چرايي
ته كه يارم نه*اي پيشم چرايي
ته كه مرهم نه*اي بر داغ ريشم
نمك پاش دل ريشم چرايي





*****





بيته يكدم دلم خرم نماني
اگر رويت بوينم غم نماني
اگر درد دلم قسمت نمايند
دلي بي غم درين عالم نماني











اگر يار مرا ديدي به خلوت
بگو اي بي*وفا اي بيمروت
گريبانم ز دستت چاك چاكو
نخواهم دوخت تا روز قيامت





*****





فلك نه همسري دارد نه هم كف
بخون ريزي دلش اصلا نگفت اف
هميشه شيوه كارش همينه
چراغ دودمانيرا كند پف





*****





فلك در قصد آزارم چرائي
گلم گر نيستي خارم چرائي
ته كه باري ز دوشم بر نداري
ميان بار سربارم چرايي





*****





زدل نقش جمالت در نشي يار
خيال خط و خالت در نشي يار
مژه سازم بدور ديده پرچين
كه تا وينم خيالت در نشي يار





*****





پريشان سنبلان پرتاب مكه
خمارين نرگسان پرخواب مكه
برايني ته كه دل از مابريني
برنيه روزگار اشتاب مكه





*****





جره بازي بدم رفتم به نخجير
سبك دستي بزد بر بال من تير
برو غافل مچر در كوهساران
هران غافل چرد غافل خورد تير





*****





مو آن رندم كه نامم بي*قلندر
نه خان ديرم نه مان ديرم نه لنگر
چو روج آيو بگردم گرد گيتي
چو شو آيو به خشتي وانهم سر





*****





مرا نه سر نه سامان آفريدند
پريشانم پريشان آفريدند
پريشان خاطران رفتند در خاك
مرا از خاك ايشان آفريدند





*****





بي ته هر شو سرم بر بالش آيو
چو ني از استخوانم نالش آيو
شب هجران بجاي اشك چشمم
ز مژگان پاره*هاي آتش آيو





*****





مو كه چون اشتران قانع به خارم
جهازم چوب و خرواري ببارم
بدين مزد قليل و رنج بسيار
هنوز از روي مالك شرمسارم











سرم چون گوي در ميدان بگرده
دلم از عهد و پيمان بر نگرده
اگر دوران به نااهلان بمانه
نشينم تا كه اين دوران بگرده





*****





دلم از دست تو دايم غمينه
ببالين خشتي و بستر زمينه
همين جرمم كه مو ته دوست ديرم
كه هر كت دوست ديره حالش اينه





*****





چرا آزرده حالي اي دل اي دل
همه فكر و خيالي اي دل اي دل
بساجم خنجري دل را برآرم
بوينم تا چه حالي اي دل اي دل





*****





مگر شير و پلنگي اي دل اي دل
بمو دايم به جنگي اي دل اي دل
اگر دستم فتي خونت بريجم
بوينم تا چه رنگي اي دل اي دل





*****





شب تاريك و سنگستان و مو مست
قدح از دست مو افتاد و نشكست
نگهدارنده*اش نيكو نگهداشت
وگرنه صد قدح نفتاده بشكست





*****





كشيمان ار بزاري از كه ترسي
براني گر بخواري از كه ترسي
مو با اين نيمه دل از كس نترسم
دو عالم دل ته داري از كه ترسي





*****





مو آن رندم كه پا از سر ندونم
سراپايي بجز دلبر ندونم
دلارامي كز او دل گيرد آرام
بغير از ساقي كوثر ندونم





*****





مرا عشقت ز جان آذر برآره
زپيكر مشت خاكستر برآره
نهال مهرت از دل گر ببرند
هزاران شاخه ديگر برآره





*****





تن محنت كشي ديرم خدايا
دل با غم خوشي ديرم خدايا
زشوق مسكن و داد غريبي
به سينه آتشي ديرم خدايا





*****





بود درد مو و درمانم از دوست
بود وصل مو و هجرانم از دوست
اگر قصابم از تن واكره پوست
جدا هرگز نگردد جانم از دوست











خرم كوه و خرم صحرا خرم دشت
خرم آنانكه اين آلاليان كشت
بسي هند و بسي شند و بسي يند
همان كوه و همان صحرا همان دشت





*****





غم عشقت بيابان پرورم كرد
فراقت مرغ بي*بال و پرم كرد
بمو واجي صبوري كن صبوري
صبوري طرفه خاكي بر سرم كرد





*****





سه درد آمو بجانم هر سه يكبار
غريبي و اسيري و غم يار
غريبي و اسيري چاره ديره
غم يار و غم يار و غم يار





*****





تويي آن شكرين لب ياسمين بر
منم آن آتشين دل ديدگان تر
از آن ترسم كه در آغوشم آيي
گدازد آتشت بر آب شكر





*****





خوشا آنانكه پا از سر ندونند
مثال شعله خشك وتر ندونند
كنشت و كعبه و بتخانه و دير
سرائي خالي از دلبر ندونند





*****





خوشا آنانكه سوداي ته ديرند
كه سر پيوسته در پاي ته ديرند
بدل ديرم تمناي كساني
كه اندر دل تمناي ته ديرند





*****





الهي گردن گردون شود خرد
كه فرزندان آدم را همه برد
يكي ناگه كه زنده شد فلاني
همه گويند فلان ابن فلان مرد





*****





دلم از سوز عشق آتش بجان بي
بكامم زهر از آن شكر دهان بي
همان دستان كه با ته بي بگردن
كنونم چون مگس بر سر زنان بي





*****





ته كه دور از مني دل در برم ني
هوايي غير وصلت در سرم ني
بجانت دلبرا كز هر دو عالم
تمناي دگر جز دلبرم ني





*****





دگر شو شد كه مو جانم بسوزد
گريبان تا بدامانم بسوزد
براي كفر زلفت اي پريرخ
همي ترسم كه ايمانم بسوزد











دلم بي وصل ته شادي مبيناد
زدرد و محنت آزادي مبيناد
خراب آباد دل بي مقدم تو
الهي هرگز آبادي مبيناد





*****





الاله كوهسارانم تويي يار
بنوشه جو كنارانم تويي يار
الاله كوهساران هفته*اي بي
اميد روزگارانم تويي يار





*****





فلك زار و نزارم كردي آخر
جدا از گلعرارم كردي آخر
ميان تختهء نرد محبت
شش و پنجي بكارم كردي آخر





*****





نميدانم دلم ديوانهء كيست
كجا آواره و در خانهء كيست
نميدونم دل سر گشتهء مو
اسير نرگس مستانهء كيست





*****





چو آن نخلم كه بارش خورده باشند
چو آن ويران كه گنجش برده باشند
چو آن پيري همي نالم درين دشت
كه رودان عزيزش مرده باشند





*****





پسندي خوار و زارم تا كي و چند
پريشان روزگارم تا كي و چند
ته كه باري ز دوشم برنگيري
گري سربار بارم تا كي و چند





*****





دلا غافل ز سبحاني چه حاصل
مطيع نفس و شيطاني چه حاصل
بود قدر تو افزون از ملايك
تو قدر خود نميداني چه حاصل





*****





خور از خورشيد رويت شرم دارد
مه نو زابرويت آزرم دارد
بشهر و كوه و صحرا هر كه بيني
زبان دل بركرت گرم دارد





*****





اگر شيري اگر ببري اگر كور
سرانجامت بود جا در ته گور
تنت در خاك باشد سفره گستر
بگردش موش و مار و عقرب و مور





*****





عزيزا ما گرفتار دو درديم
يكي عشق و دگر در دهر فرديم
نصيب كس مباد اين غم كه ما راست
جمالت يك نظر ناديده مرديم











زدل مهر تو اي مه رفتني ني
غم عشقت بهر كس گفتني ني
وليكن شعله مهر و محبت
ميان مردمان بنهفتني ني





*****





دلا اصلا نترسي از ره دور
دلا اصلا نترسي از ته گور
دلا اصلا نميترسي كه روزي
شوي بنگاه مار و لانهء مور





*****





حرامم بي ته بي آلاله و گل
حرامم بي ته بي آواز بلبل
حرامم بي اگر بي ته نشينم
كشم در پابي گلبن ساغر مل





*****





بسر شوق سر كوي ته ديرم
بدل مهر مه روي ته ديرم
بت من كعبهء من قبلهء من
ته اي هر سو نظر سوي ته ديرم





*****





خدايا خسته و زارم ازين دل
شو و روزان در آزارم ازين دل
مو از دل نالم و دل نالد از مو
زمو بستان كه بيزارم ازين دل





*****





سر راهت نشينم تا بيايي
در شادي بروي ما گشايي
شود روزي بروز مو نشيني
كه تا ويني چه سخت بيوفائي





*****





شدستم پيرو برنائي نمانده
بتن توش و توانائي نمانده
بمو واجي برو آلاله*ي چين
چرا چينم كه بينائي نمانده





*****





خدايا دل ز مو بستان بزاري
نمي*آيد ز مو بيمار داري
نميدونم لب لعلش به خونم
چرا تشنه است با اين آبداري





*****





بوره اي روي تو باغ بهارم
خيالت مونس شبهاي تارم
خدا دونه كه در دنياي فاني
بغير عشق ته كاري ندارم





*****





بسر غير ته سودائي نديرم
بدل جز ته تمنائي نديرم
خدا دونه كه در بازار عشقت
بجز جان هيچ كالائي نديرم














*****

هزاران غم بدل اندوته ديرم
هزار آتش بجان افروته ديرم
بيك آه سحر كز دل برآرم
هزاران مدعي را سوته ديرم





*****





بيته گلشن به چشمم گلخن آيو
واته گلخن به چشمم گلشن آيو
گلم ته گلبنم ته گلشنم ته
كه واته مرده را جان بر تن آيو





*****





غم عشقت ز گنج رايگان به
وصال تو ز عمر جاودان به
كفي از خاك كويت در حقيقت
خدا دونه كه از ملك جهان به





*****





سر سرگشته*ام سامان نداره
دل خون گشته*ام درمان نداره
به كافر مرهبي دل بسته ديرم
كه در هر مرهبي ايمان نداره





*****





امان از اختر شوريده مو
فغان از بخت برگرديده مو
فلك از كينه ورزي كي گراره
رود خون از دل غمديده مو





*****





بروي ماهت اي ماه ده و چار
به سرو قدت اي زيبنده رخسار
كه جز عشقت خيالي در دلم ني
بدياري ندارم مو سر و كار





*****





نهالي كآن سر از باغي برآرد
ببارش هر كسي دستي برآرد
برآرد باغبان از بيخ و از بن
اگر بر جاي ميوه گوهر آرد





*****





غمت در سينهء مو خانه ديره
چو جغدي جاي در ويرانه ديره
فلك هم در دل تنگم نهد باز
هر آن انده كه در انبانه ديره





*****





كشم آهي كه گردون پر شرر شي
دل ديوانه*ام ديوانه*تر شي
بترس از برق آه سوته ديلان
كه آه سوته ديلان كارگر شي





*****





شبي نايد ز اشكم ديده تر ني
سرشكم جاري از خون جگر ني
شو و روجم رود با نالهء زار
ته را از حال زار مو خبر ني












غم و درد دل مو بي حسابه
خدا دونه دل از هجرت كبابه
بنازم دست و بازوي ته صياد
بكش مرغ دلم بالله ثوابه





*****





بي تو تلواسه ديرم اي نكويار
زهر در كاسه ديرم اي نكويار
ميم خون گريه ساقي ناله مطرب
مصاحب اين سه ديرم اي نكويار





*****





اگر دستم رسد بر چرخ گردون
از او پرسم كه اين چين است و آن چون
يكي را ميدهي صد ناز و نعمت
يكي را نان جو آلوده در خون





*****





چه باغ است اينكه دارش آذرينه
چه دشت است اينكه خونخوارش زمينه
مگر بوم و بر سنگين دلان است
مگر صحراي عشق نازنينه





*****





كجا بي جاي ته اي بر همه شاه
كه مو آيم بدانجا از همه راه
همه جا جاي ته مو كور باطن
غلط گفتم غلط استغفرالله





*****





كسيكه ره بفريادم برد ني
خبر بر سرو آزادم برد ني
همه خوبان عالم جمع گردند
كسيكه يادت از يادم برد ني





*****





به هر شام و سحر گريم بكوئي
كه جاري سازم از هر ديده جوئي
مو آن بي طالعم در باغ عالم
كه گل كارم بجايش خار روئي





*****





سمن زلفا بري چون لاله ديري
ز نرگس ناز در دنباله ديري
از آن رو سه بمهرم بر نياري
كه در سرناز چندين ساله ديري





*****





شبي نالم شبي شبگير نالم
ز جور يار و چرخ پير نالم
گهي همچون پلنگ تير خورده
گهي چون شير در زنجير نالم





*****





واي آن روزي كه قاضي مان خدا بي
به ميزان و صراطم ماجرا بي
بنوبت ميروند پير و جوانان
واي آنساعت كه نوبت زان ما بي











دل ارمهرت نورزه بر چه ارزه
گل است آندل كه مهر تو نورزه
گريباني كه از عشقت شود چاك
بيك عالم گريبان وابيرزه





*****





برويت از حيا خوي ريته ديري
دو ابرويت بناز آميته ديري
به سحر ديده در چاه زنخدان
بسي هاروت دل آويته ديري





*****





ز آهم هفت گردون پر شرر بي
زمژگانم روان خون جگر بي
ته كه هرگز دلت از غم نسوجه
كجا از سوته ديلانت خبر بي





*****





سحرگاهان كه اشكم لاوه گيره
زآهم هفت چرخ آلاوه گيره
چنان از ديده ريزم اشك خونين
كه گيتي سر بسر سيلابه گيره





*****





عزيزان موسم جوش بهاره
چمن پر سبزه صحرا لاله زاره
دمي فرصت غنيمت دان درين فصل
كه دنياي دني بي اعتباره





*****





مرا درد آموه و درمان چه حاصل
مرا وصل آموه و هجران چه حاصل
بسوته بي گل و آلاله بي سر
سر سوته كله ياران چه حاصل





*****





دلا از دست تنهايي بجانم
ز آه و نالهء خود در فغانم
شبان تار از درد جدايي
كند فرياد مغز استخوانم





*****





غم عشق تو مادر زاد ديرم
نه از آموزش استاد ديرم
بدان شادم كه از يمن غم تو
خراب آباد دل آباد ديرم





*****





الهي سوز عشقت بيشتر كن
دل ريشم ز دردت ريشتر كن
ازين غم گر دمي فارغ نشين
بجانم صد هزاران نيشتر كن





*****





غمم بيحد و دردم بي شماره
فغان كاين درد مو درمان نداره
خداوندا ندونه ناصح مو
كه فرياد دلم بي*اختياره











عزيزان از غم و درد جدايي
به چشمانم نمانده روشنائي
بدرد غربت و هجرم گرفتار
نه يار و همدمي نه آشنائي





*****





نصيب كس مبو درد دل مو
كه بسياره غم بي*حاصل مو
كسي بو از غم و دردم خبردار
كه دارد مشكلي چون مشكل مو





*****





به لامردم مكان دلبرم بي
سخنهاي خوشش تاج سرم بي
اگر شاهم ببخشد ملك شيراز
همان بهتر كه دلبر در برم بي





*****





دلي ديرم خريدار محبت
كز او گرم است بازار محبت
لباسي دوختم بر قامت دل
زپود محنت و تار محبت





*****





خوشا آنانكه تن از جان ندانند
تن و جاني بجز جانان ندانند
بدردش خو گرند سالان و ماهان
بدرد خويشتن درمان ندانند





*****





دل مو بيتو زار و بي قراره
بجز آزار مو كاري نداره
زند دستان بسر چون طفل بدخو
بدرد هجرت اينش روزگاره





*****





بوره بلبل بناليم از سر سوز
بوره آه سحر از مو بياموز
تو از بهر گلي ده روز نالي
مو از بهر دل*آرامم شو و روز





*****





خداوندا بفرياد دلم رس
تو يار بيكسان مو مانده بيكس
همه گويند طاهر كس نداره
خدا يار مو چه حاجت كس





*****





دلي ديرم ولي ديوانه و دنگ
ز دستم شيشهء ناموس بر سنگ
ازين ديوانگي روزي برآيم
كه در دامان دلبر برزنم چنگ





*****





همه عالم پر از كرد چه سازم
چو مو دلها پر از درد چه سازم
بكشتم سنبلي دامان الوند
همواز طالعم زرد چه سازم











قدح بر گيرم و سير گلان شم
بطرف سبزه و آب روان شم
دو سه جامي زنم با شادكامي
وايم مست و بسيرلاليان شم





*****





مو از جور بتان دل ريش ديرم
زلاله داغ بر دل بيش ديرم
چو فردا نامه خوانان نامه خوانند
من شرمنده سر در پيش ديرم





*****





ديم آلاله*اي در دامن خار
واتم آلاليا كي چينمت بار
بگفتا باغبان معرور ميدار
درخت دوستي دير آورد بار





*****





خوشا آندل كه از خود بيخبر بي
ندونه در سفر يا در حضر بي
بكوه و دشت و صحرا همچو مجنون
پي ليلي دوان با چشم تر بي





*****





همه دل ز آتش غم سوتني بي
بهرجان سوز هجر افروتني بي
كه از دست اجل بر تن قبائي
اگر شاه و گدائي دوتني بي





*****





قلم بتراشم از هر استخوانم
مركب گيرم از خون رگانم
بگيرم كاغري از پرده دل
نويسم بهر يار مهربانم





*****





محبت آتشي در جانم افروخت
كه تا دامان محشر بايدم سوخت
عجب پيراهني بهرم بريدي
كه خياط اجل ميبايدش دوخت





*****





الهي ار بواجم ور نواجم
ته داني حاجتم را مو چه واجم
اگر بنوازيم حاجت روا بي
وگر محروم سازي مو چه ساجم





*****





مو آن دلداده بي خانمانم
مو آن محنت نصيب سخت جانم
مو آن سرگشته خارم در بيابان
كه چون بادي وزد هر سو دوانم





*****





نميدانم كه رازم با كه واجم
غم و سوز وگدازم با كه واجم
چه واجم هر كه ذونه ميكره فاش
دگر راز و نيازم با كه واجم











سر كويت بتا چند آيم و شم
ز وصلت بي نوا چند آيم و شم
بكويت تا ببيند ديده رويت
نترسي از خدا چند آيم و شم





*****





بوره كز ديده جيحوني بسازيم
بوره ليلي و مجنوني بسازيم
فريدون عزيزم رفتي از دست
بوره كز نو فريدوني بسازيم





*****





گلي كه خود بدادم پيچ و تابش
باشك ديدگانم دادم آبش
درين گلشن خدايا كي روا بي
گل از مو ديگري گيرد گلابش





*****





زعشقت آتشي در بوته ديرم
در آن آتش دل و جان سوته ديرم
سگت ار پا نهد بر چشمم ايدوست
بمژگان خاك پايش روته ديرم





*****





به آهي گنبد خضرا بسوجم
فلك را جمله سر تا پا بسوجم
بسوجم ار نه كارم را بساجي
چه فرمائي بساجي يا بسوجم





*****





اگر جسمم بسوزي سوته خواهم
اگر چشمم بدوزي دوته خواهم
اگر باغم بري تا گل بچينم
گلي همرنگ و همبوي ته خواهم





*****





سر كوه بلند چندان نشينم
كه لاله سر بر آره مو بچينم
الاله بيوفا بي بيوفا بي
نگار بيوفا چون مو گزينم





*****





ز وصلت تا بكي فرد آيم و شم
جگر پر سوز و پر درد آيم و شم
بموگوئي كه در كويم نيايي
مو تا كي با رخ زرد آيم و شم





*****





خوشا روزي كه ديدار ته وينم
گل و سنبل ز رخسار ته چينم
بيا بنشين كه تا وينم شو و روز
جمالت اي نگار نازنينم





*****





دلم زار و حزينه چون ننالم
وجودم آتشينه چون ننالم
بمو واجن كه طاهر چند نالي
چو مرگم در كمينه چون ننالم











بيته گلشن چو زندان بچشمم
گلستان آذرستان بچشمم
بيته آرام و عمر و زندگاني
همه خواب پريشان بچشمم





*****





بشو ياد تو اي مه پاره هستم
بروز از درد و غم بيچاره هستم
تو داري در مقام خود قراري
مويم كه در جهان آواره هستم





*****





غريبي بس مرا دلگير دارد
فلك بر گردنم زنجير دارد
فلك از گردنم زنجير بردار
كه غربت خاك دامنگير دارد





*****





هر آن دلبر كه چشم مست ديره
هزاران دل چو ما پا بست ديره
ميان عاشقان آن ماه سيما
چو شعر مو بلند و پست ديره





*****





قضا رمزي زچشمان خمارش
قدر سري ز زلف مشگبارش
مه و مهر آيتي ز آنروي زيبا
نكويان جهان آئينه دارش





*****





شبي كان نازنينم در بر آيو
گرشته عمرم از نو بر سر آيو
همه شو ديده مو تا سحرگاه
بره باشد كه يارم از در آيو





*****





دلا راهت پر از خار و خسك بي
گررگاه تو بر اوج فلك بي
شب تار و بيابان دور منزل
خوشا آنكس كه بارش كمترك بي





*****





دلي چون مو بغم اندوته اي ني
زري چون جان مو در بوته*اي ني
بجز شمعم ببالين همدمي نه
كه يار سوته دل جز سوته*اي ني





*****





شبم از روز و روز از شو بتر بي
دل آشفته*ام زير و زبر بي
شو و روز از فراقت نالهء مو
چو آه سوته جانان پر شرر بي





*****





خور آئين چهره*ات افروته*تر بي
بجانم تير عشقت دوته*تر بي
چرا خال رخت دوني سياهه
هر آن نزديك خور بي سوته*تر بي











صفا هونم صفا هونم چه جابي
كه هر ياري گرفتم بيوفا بي
بشم يكسر بتازم تا به شيراز
كه در هر منزلي صد آشنا بي





*****





بمو واجي چرا ته بيقراري
چو گل پرورده باد بهاري
چرا گردي بكوه و دشت و صحرا
بجان او ندارم اختياري





*****





مو آن باز سفيدم همداني
لانه در كوه دارم سايباني
ببال خود پرم كوهان بكوهان
بچنگ خود كرم نخجير باني





*****





عزيزا مردي از نامرد نايو
فغان و ناله از بيدرد نايو
حقيقت بشنو از پور فريدون
كه شعله از تنور سرد نايو





*****





بدام دلبري دل مبتلا بي
كه هجرانش بلا وصلش بلا بي
درين ويرانه دل جز خون نديدم
نه دل گويي كه دشت كربلا بي





*****





دل ديوانه*ام ديوانه*تر شي
خرابه خانه*ام ويرانه*تر شي
كشم آهي كه گردون را بسوجم
كه آه سوته ديلان كارگر شي





*****





قدم دايم زبار غصه خم بي
چو مو خونين دلي در دهر كم بي
زغم يكدم مو آزادي نديرم
دل بيچاره مو كوه غم بي





*****





جهان خوان و خلايق ميهمان بي
گل امروز مو فردا خزان بي
سيه چالي كه نامش را نهند گور
بما واجن كه اينت خانمان بي





*****





سحرگان كه بلبل بر گل آيو
بدامان اشك چشمم گل گل آيو
روم در پاي گل افغان كنم سر
كه هر سوته دلي در غلغل آيو





*****





گلان فصل بهاران هفته*اي بي
زمان وصل ياران هفته*اي بي
غنيمت دان وصال لاله رويان
كه گل در لاله زاران هفته*اي بي











شبي خواهم كه پيغمبر ببينم
دمي با ساقي كوثر نشينم
بگيرم در بغل قبر رضا را
در آن گلشن گل شادي بچينم





*****





زهجرانت هزار انديشه ديرم
هميشه زهر غم در شيشه ديرم
ز نا سازي بخت و گردش چرخ
فغان و آه و زاري پيشه ديرم





*****





بروي دلبري گر مايلستم
مكن منعم گرفتار دلستم
خدا را ساربان آهسته ميران
كه من وامانده اين قافلستم





*****





بي ته سر در بيابانم شو و روز
سرشك از ديده بارانم شو و روز
نه بيمارم كه جايم ميكري درد
هميدانم كه نالانم شو و روز





*****





همه روزم فغان و بيقراري
شوان بيداري و فرياد و زاري
بمو سوجه دل هر دور و نزديك
ته از سنگين دلي پروا نداري





*****





بميرم تا ته چشم*تر نبيني
شرار آه پر آذر نبيني
چنانم آتش عشقت بسوجه
كه از مو مشت خاكستر نبيني





*****





واي آن روجي كه در قبرم نهند تنگ
ببالينم نهند خشت و گل و سنگ
نه پاي آنكه بگريزم ز ماران
نه دست آنكه با موران كنم جنگ





*****





بدل چون يادم از بوم و بر آيو
سر شگم بيخود از چشم تر آيو
از آن ترسم من بر گشته دوران
كه عمرم در غريبي بر سر آيو





*****





ز دست چرخ گردون داد ديرم
هزاران ناله و فرياد ديرم
نشنيد دستانم با خس و خار
چگونه خاطر خود شاد ديرم





*****





دلا راه تو پر خار و خسك بي
درين ره روشنايي كمترك بي
گر از دستت بر آيد پوست از تن
بيفكن تا كه بارت كمترك بي











دلي ديرم چو مو ديوانه و دنگ
زده آئينه هر نام بر سنگ
بمو واجند كه بي نام و ننگي
هر آن يارش تويي چه نام و چه ننگ





*****





سرم بالين تنم بستر نداره
دلم جز شوق ته در سر نداره
نهد دور از ته هر كس سر ببالين
الهي سر ز بالين بر نداره





*****





سياهي دو چشمانت مرا كشت
درازي دو زلفانت مرا كشت
به قتلم حاجت تير و كمان نيست
خم ابرو و مژگانت مرا كشت





*****





بلا رمزي ز بالاي ته باشد
جنون سري ز سوداي ته باشد
بصورت آفرينم اين گمان بي
كه پنهان در تماشاي ته باشد





*****





نگارينا دل و جانم ته ديري
همه پيدا و پنهانم ته ديري
نميدانم كه اين درد از كه ديرم
هميدانم كه درمانم ته ديري





*****





مو آن محنت كش حسرت نصيبم
كه در هر ملك و هر شهري غريبم
نه بو روزي كه آيي بر سر من
بويني مرده از هجرحبيبم





*****





بغير ته دگر ياري نديرم
به اغياري سر و كاري نديرم
بدكان ته آن كاسد متاعم
كه اصلا روي بازاري نديرم





*****





بوره جانا كه جانانم تويي تو
بوره يارا كه سلطانم تويي تو
ته دوني خود كه مو جز تو ندونم
بوره بوره كه ايمانم تويي تو





*****





سرم سوداي گيسوي ته ديره
دلم ميل گل روي ته ديره
اگر چشمم بماه نو كره ميل
نظر بر طاق ابروي ته ديره





*****





اگر دردم يكي بودي چه بودي
وگر غم اندكي بودي چه بودي
به بالينم طبيبي يا حبيبي
ازين هر دو يكي بودي چه بودي











مو آن رندم كه عصيان پيشه ديرم
بدستي جام و دستي شيشه ديرم
اگر تو بيگناهي رو ملك شو
من از حوا و آدم ريشه ديرم





*****





گرم خواني ورم راني ته داني
گرم درتش بسوزاني ته داني
ورم بر سر زني الوند و ميمند
همي واجم خدا جاني ته داني





*****





نگار تازه خيز ما كجايي
بچشمان سرمه ريز ما كجايي
نفس بر سينهء طاهر رسيده
دم رفتن عزيز ما كجايي





*****





چه خوش بي*مهرباني هر دو سر بي
كه يكسر مهرباني دردسر بي
اگر مجنون دل شوريده*اي داشت
دل ليلي از آن شوريده تر بي





*****





به خنجر گر برآرند ديدگانم
در آتش گر بسوزند استخوانم
اگر بر ناخنانم ني بكوبند
نگيرم دل ز يار مهربانم





*****





من آن شمعم كه اشكم آتشين بي
كه هر سوته دلي حالش همين بي
همه شب گريم و نالم همه روز
بيته شامم چنان روزم چنين بي





*****





تو آري روز روشن را شب از پي
شده كون و مكان از قدرتت حي
حقيقت بشنو از طاهر كه گرديد
بيك كن خلقت هر دو جهان طي





*****





شب تار است و گرگان ميزنند ميش
دو زلفانت حمايل كن بوره پيش
از آن كنج لبت بوسي بموده
بگو راه خدا دادم بدرويش





*****





دلي ديرم چو مرغ پا شكسته
چو كشتي بر لب دريا نشسته
تو گويي طاهرا چون تار بنواز
صدا چون ميدهد تار گسسته





*****





مو آن دل داده يكتا پرستم
كه جام شرك و خود بيني شكستم
منم طاهر كه در بزم محبت
محمد را كمينه چاكرستم











الهي اي فلك چون مو زبون شي
دلت همچون دل مو غرق خون شي
اگر يك لحظه ام بي غم بويني
يقين دانم كزين غم سرنگون شي





*****





مدامم دل پر از خون جگر بي
چو شمع آتش بجان و ديده تر بي
نشينم بر سر راهت شو و روز
كه تا روزي ترا بر مو گرر بي





*****





بناداني گرفتم كوره راهي
ندانستم كه مي*افتم بچاهي
بدل گفتم رفيقي تا به منزل
ندانستم رفيق نيمه راهي





*****





من آن رندم كه گيرم از شهان باج
بپوشم جوشن و بر سر نهم تاج
فرو نايد سر مردان به نامرد
اگر دارم كشند مانند حلاج





*****





زمشك*تر سيه*تر سنبلت بي
هزاران دل اسير كاكلت بي
زآه و ناله تاثيري نديدم
زخارا سخت*تر گويا دلت بي





*****





نپرسي حال يار دلفكارت
كه هجران چون كند با روزگارت
ته كه روز و شوان در ياد مويي
هزارت عاشق با مو چه كارت





*****





همه شو تا سحر اختر شمارم
كه ماه رويت آيو در كنارم
شوان گوشم بدر چشمم براهت
گراري تا بكي در انتظارم





*****





شبي ديرم زهجرت تار تارو
گرفته ظلمتش ليل و نهارو
خداوندا دلم را روشني ده
كه تا وينم جمال هشت و چارو





*****





دلم ميل گل روي ته ديره
سرم سوداي گيسوي ته ديره
اگر چشمم بماه نو كره ميل
نظر بر طاق ابروي ته ديره





*****





الاله كوهساران هفته اي بي
بنفشه جو كناران هفته*اي بي
منادي ميكره شهرو به شهرو
وفاي گلعراران هفته*اي بي













*****

الهي دل بلا بي دل بلا بي
گنه چشمان كره دل مبتلا بي
اگر چشمان نكردي ديده باني
چه داند دل كه خوبان در كجابي





*****





بيا سوته دلان گردهم آئيم
سخنها واكريم غم وانمائيم
ترازو آوريم غمها بسنجيم
هر آن سوته تريم وزنين تر آئيم





*****





ته كت نازنده چشمان سرمه سائي
ته كت زيبنده بالا دلربايي
ته كت مشكين دو گيسو در قفائي
بمو واجي كه سرگردان چرائي





*****





جهان بي*وفا زندان ما بي
گل غم قسمت دامان ما بي
غم يعقوب و محنت*هاي ايوب
همه گويا نصيب جان ما بي





*****





خوش آن ساعت كه يار از در آيو
شو هجران و روز غم سر آيو
زدل بيرون كنم جانرا بصد شوق
همي واجم كه جايش دلبر آيو





*****





زشورانگيزي چرخ و فلك بي
كه دايم چشم بختم پر نمك بي
دمادم دود آهم تا سما بي
پياپي سيل اشكم تا سمك بي





*****





خوشا آنان كه با ته همنشينند
هميشه با دل خرم نشينند
همين بي رسم عشق و عشقبازي
كه گستاخانه آيند و ته بينند





*****





هر آنكس با تو قربش بيشتر بي
دلش از درد هجران ريشتر بي
اگر يكبار چشمانت بوينم
بجانم صد هزاران نيشتر بي





*****





شوان استارگان يك*يك شمارم
براهت تا سحر در انتظارم
پس از نيمه شوان كه ته نيايي
زديده اشك چون باران ببارم





*****





خوشا آنانكه هر از بر ندانند
نه حرفي وانويسند و نه خوانند
چو مجنون سر نهند اندر بيابان
ازين گو گل روند آهو چرانند











سخن از هر چه واجم واتشان بي
حديث از بيش و از كم واتشان بي
بدريا گر روم گوهر بر آرم
هر آن گوهر كه وينم واتشان بي





*****





دلي ديرم كه بهبودش نمي*بو
سخنها ميكرم سودش نمي*بو
ببادش ميدهم نش ميبرد باد
در آتش مي*نهم دودش نمي*بو





*****





خدايا واكيان شم واكيان شم
بدين بيخانماني واكيان شم
همه از در برانند سوته آيم
ته كه از در براني واكيان شم





*****





بهار آيو به هر شاخي گلي بي
بهر لاله هزاران بلبلي بي
بهر مرزي نيارم پا نهادن
مبو كز مو بتر سوز دلي بي





*****





بيا جانا دل پردرد مو بين
سرشك سرخ و روي زرد مو بين
غم مهجوري و درد صبوري
همه برجان غم پرورد مو بين





*****





ز بوي زلف تو مفتونم اي گل
ز رنگ روي تو دلخونم اي گل
من عاشق زعشقت بيقرارم
تو چون ليلي و من مجنونم اي گل





*****





بهار آيو به صحرا و در و دشت
جواني هم بهاري بود و بگرشت
سر قبر جوانان لاله رويه
دمي كه گلرخان آيند به گلگشت





*****





اگر شاهين بچرخ هشتمينه
كند فرياد مرگ اندر كمينه
اگر صد سال در دنيا بماني
در آخر منزلت زير زمينه





*****





دلي ديرم دمي بيغم نمي*بو
غمي ديرم كه هرگز كم نمي*بو
خطي ديرم مو از خوبان عالم
كه يار بيوفا همدم نمي*بو





*****





واي ازين دل كه ني هرگز بكامم
واي ازين دل كه آزارد مدامم
واي ازين دل كه چون مرغان وحشي
نچيده دانه اندازد بدامم











مو كه يارم سر ياري نديره
مو كه دردم سبكباري نديره
همه واجن كه يارت خواب نازه
چه خوابست اينكه بيداري نديره





*****





نميدانم كه سرگردان چرايم
گهي نالان گهي گريان چرايم
همه دردي بدوران يافت درمان
ندانم مو كه بيدرمان چرايم





*****





دل از دست غمت زير و زبر بي
بچشمان اشكم از خون جگر بي
هران ياري چو مو پرناز ديره
دلش پر غصه جانش پر شرر بي





*****





بدنياي دني كي ماندني بي
كه دامان بر جهان افشاندني بي
همي لا تقنطوا خواني عزيزا
دلا يا ويلنا هم خواندني بي





*****





از آن روزيكه ما را آفريدي
بغير از معصيت چيزي نديدي
خداوندا بحق هشت و چارت
ز ما بگرر شتر ديدي نديدي





*****





مو كه آشفته حالم چون ننالم
شكسته پر و بالم چون ننالم
همه گويند فلاني چند نالي
تو آيي در خيالم چون ننالم





*****





بشم واشم كه تا ياري گره دل
به بختم گريه و زاري گره دل
بگردي و نجوئي يار ديگر
كه از جان و دلت ياري گره دل





*****





خدايي كه مكانش لامكان بي
صفابخش جمال گلرخان بي
پديد آرنده روز و شب و خلق
كه بر هر بنده او روزي رسان بي





*****





گلش در زير سنبل سايه پرور
نهال قامتش نخلي است نوبر
زعشق آن گل رعنا همه شب
چو بلبل ناله و افغان برآور





*****





دل شاد از دل زارش خبر ني
تن سالم زبيمارش خبر ني
نه تقصيره كه اين رسم قديمه
كه آزاد از گرفتارش خبر ني











دل ار عشقت نداره مرده اولي
روان بي درد عشق افسرده اولي
سحر بلبل زند در گلشن آواز
كه گل بي عشق حق پژمرده اولي





*****





هزاران لاله و گل در جهان بي
همه زيبا به چشم ديگران بي
آلالهء مو به زيبايي درين باغ
سرافراز همه آلاليان بي





*****





دل عاشق به پيغامي بسازد
خمار آلوده با جامي بسازد
مرا كيفيت چشم تو كافيست
رياضت كش ببادامي بسازد





*****





هر آن باغي كه نخلش سر بدر بي
مدامش باغبون خونين جگر بي
ببايد كندنش از بيخ و از بن
اگر بارش همه لعل و گهر بي





*****





ببندم شال و ميپوشم قدك را
بنازم گردش چرخ و فلك را
بگردم آب درياها سراسر
بشويم هر دو دست بي نمك را





*****





اگر دل دلبر و دلبر كدام است
وگر دلبر دل و دلرا چه نام است
دل و دلبر بهم آميته وينم
ندونم دل كه و دلبر كدام است





*****





ته دوري از برم دل در برم نيست
هواي ديگري اندر سرم نيست
بجان دلبرم كز هر دو عالم
تمناي دگر جز دلبرم نيست





*****





شيرمردي بدم دلم چه دونست
اجل قصدم كره و شير ژيونست
ز موشير ژيان پرهيز مي*كرد
تنم وا مرگ جنگيدن ندونست





*****





نفس شومم بدنيا بهر آن است
كه تن از بهر موران پرورانست
ندونستم كه شرط بندگي چيست
هرزه بورم بميدان جهانست





*****





قضا پيوسته در گوشم بواجه
كه اين درد دل تو بي علاجه
اگر گوهر ببي خواهون نداري
همين اين جون تو كه بي رواجه











لاله كاران دگر لاله مكاريد
باغبانان دو دست از گل بداريد
اگر عهد گلان اين بو كه ديدم
بيخ گل بر كنيد و خار بكاريد





*****





شوانم خواب در مرز گلان كرد
گلم واچيد و خوابم را زيان كرد
باغبان ديد كه مو گل دوست ديرم
هزاران خار بر گل پاسبان كرد





*****





گيج و ويجم كه كافر گيج ميراد
چنان گيجم كه كافر هم موي ناد
بر اين آئين كه مو را جان و دل داد
شمع و پروانه را پرويج ميداد





*****





دمي بوره بوين حالم ته دلبر
دلم تنگه شبي با مو بسر بر
ته گل بر سر زني اي نو گل مو
به جاي گل زنم مو دست بر سر





*****





دلم زار و دلم زار و دلم زار
طبيبم آوريد دردم كريد چار
طبيبم چون بوينه بر موي زار
كره در مون دردم را بناچار





*****





مو كه سر در بيابانم شو و روز
سرشك از ديده بارانم شو و روز
نه تب ديرم نه جايم ميكند درد
هميدونم كه نالونم شو و روز





*****





به اين بي آشنايي بركياشم
به اين بي خانماني بركياشم
همه گر مو برونند واته آيم
ته از در گر بروني بركياشم





*****





مو آن آزرده بي خانمانم
مو آن محنت نصيب سخت جانم
مو آن سرگشته خارم در بيابون
كه هر بادي وزد پيشش دوانم





*****





بوره سوته دلان با ما بناليم
زدست يار بي پروا بناليم
بشيم با بلبل شيدا به گلشن
اگر بلبل نناله ما بناليم





*****





بوره روزي كه ديدار ته وينم
گل و سنبل به ديدار تو چينم
بوره بنشين برم سالان و ماهان
كه تا سيرت بوينم نازنينم











به عشقت اي دلارا نگروستم
نويد وصل تو تا نشنوستم
بدل تخم وفايت كشتم آخر
بجز اندوه و خواري ندروستم





*****





خوش آنساعت كه ديدار ته وينم
كمند عنبرين تار ته وينم
نوينه خرمي هرگز دل مو
مگر آن دم كه رخسار ته وينم





*****





دلم دور است و احوالش ندونم
كسي خواهد كه پيغامش رسونم
خداوندا ز مرگم مهلتي ده
كه ديداري بديدارش رسونم





*****





بوره يكدم بناليم و بسوجيم
از آنرويي كه هر دو تيره روجيم
ته بلبل حاش لله مثل مو ني
نبو جز درد و غم يك عمر روجيم





*****





دلم دردين و نالين چه واجم
رخم گردين و خاكين چه واجم
بگرديدم به هفتاد و دو ملت
بصد مرهب منادين چه واجم





*****





از آن انگشت نماي روزگارم
كه دور افتاده از يار و ديارم
ندونم قصد جان كردن بناحق
بجز بر سرزدن چاره ندارم





*****





از آن دلخسته و سينه فگارم
كه گريان در ته سنگ مزارم
بواجندم كه ته شوري نداري
سرا پا شور دارم شر ندارم





*****





بدل درد غمت باقي هنوزم
كسي واقف نبو از درد و سوزم
نبو يك بلبل سوته به گلشن
به سوز مو نبو كافر به روزم





*****





فلك كي بشنود آه و فغانم
بهر گردش زند آتش بجانم
يك عمري بگررانم با غم و درد
بكام دل نگردد آسمانم





*****





نروني اي فلك كه مستمندم
وامو پر بد مكه كه دردمندم
بيك گردش كه ميكردي ببيني
چو رشته مو بسامانت ببندم











كنون داري نظر گو واكيانم
ز جورت در گدازه استخوانم
بكه انديشه*اي بيداد پيشه
كه آهم تير بو ناله كمانم





*****





ز حال خويشتن مو بيخبر بيم
ندونم در سفر يا در حضر بيم
فغان از دست تو اي بيمروت
همين ذونم كه عمري دربدر بيم





*****





گلستان جاي تو اي نازنيننم
مو در گلخن به خاكستر نشينم
چه در گلشن چه در گلخن چه صحرا
چو ديده واكرم جز ته نوينم





*****





كافرم گر مني آلاله كارم
كافرم گر مني آبش بدارم
كافرم گر مني نامش برم نام
دو صد داغ دل از آلاله دارم





*****





غم عالم همه كردي ببارم
مگر مو لوك مست سر قطارم
مهارم كردي و دادي به ناكس
فزودي هر زمان باري ببارم





*****





هزاران ملك دنيا گر بدارم
هزاران ملك عقبي گر بدارم
بوره ته دلبرم تا با ته واجم
كه بي روي تو آنرا گر بدارم





*****





تو خود گفتي كه مو ملاح مانم
به آب ديدكان كشتي برانم
همي ترسم كه كشتي غرق وابو
درين درياي بي پايان بمانم





*****





فلك بر هم زدي آخر اساسم
زدي بر خمره نيلي لباسم
اگر داري برات از قصد جانم
بكن آخر ازين دنيا اساسم





*****





مو كه مست از مي انگور باشم
چرا از نازنينم دور باشم
مو كه از آتشت گرمي نوينم
چرا از دود محنت كور باشم





*****





الهي دشمنت را خسته وينم
به سينه اش خنجري تا دسته وينم
سر شو آيم احوالش بپرسم
سحر آيم مزارش بسته وينم











دلا خوني دلا خوني دلا خون
همه خوني همه خوني همه خون
ز بهر ليلي سيمين عراري
چو مجنوني چو مجنوني چو مجنون





*****





خوشا آنان نه سر دارند نه سامان
نشينن هر دو پا پيچن به دامان
شو و روزان صبوري پيش گيرن
بياد روي دلداران مدامان





*****





بعالم كس مبادا چون من آئين
مو آئين كس مبو در دين و آئين
هر آنكو حال موش باور نميبو
مو آئين بي مو آئين بي مو آئين





*****





بوره اي دل بوره باري بشيمان
مكه كاري كز آن گردي پشيمان
يه دو روزي بناكامي سرآريم
باشه روزي كه گل چينيم بدامان





*****





دلم از دست ته نالانه نالان
اندرون دلم خون كشته پالان
هزاران قول با ما بيش كردي
همه قولان ته بالان بالان





*****





ته سر ورزان مو سوداي ته ورزان
گريبان بلرزان وا ته لرزان
كفن در كردنم صحراي محشر
هران وينان احوال ته پرسان





*****





ز ياد خود بيا پروا كريمان
ازو كو التجا وا كه بريمان
كيه اين تاب داره تا مو دارم
نداره تاب اين سام نريمان





*****





بوره منت بريم ما از كريمان
بكشيم دست از خوان لئيمان
كريمان دست در خوان كريمي
كه بر خوانش نظر دارند كريمان





*****





زدست مو كشيدي باز دامان
ز كردارت نبي يك جو پشيمان
روم آخر بداماني زنم دست
كه تا از وي رسد كارم بسامان







*****





دلم تنگ ندانم صبر كردن
زدلتنگي بوم راضي بمردن
ز شرم روي ته مو در حجابم
ندانم عرض حالم واته كردن











آنكه بي خان و بي مانه منم من
آنكه بر گشته سامانه منم من
آنكه شادمان به انده ميكره روز
آنكه روزش چو شامانه منم و من





*****





پشيمانم پشيمانم پشيمان
كارواني بوينم تا بشيمان
كهن دنيا بهيچ كسي نمانده
به هرزه كوله باري ميكشيمان





*****





مو آن اسپيد بازم سينه سوهان
چراگاه مو بي سر بشن كوهان
همه تيغي به سوهان ميكرن تيز
مو آن تيغم كه يزدان كرده سوهان





*****





برندم همچو يوسف گر بزندان
ويا نالم زغم چون مستمندان
اگر صد باغبان خصمي نمايد
مدام آيم بگلزار تو خندان





*****





نواي ناله غم اندوته دونو
عيار قلب خالص بوته دونو
بوره سوته دلان واهم بناليم
كه قدر سوته دل دلسوته دونو





*****





سري دارم كه سامانش نميبو
غمي دارم كه پايانش نميبو
اگر باور نداري سوي من آي
بوين دردي كه درمانش نميبو





*****





به والله كه جانانم تويي تو
بسلطان عرب جانم تويي تو
نميدونم كه چونم يا كه چندم
همي دونم كه درمانم تويي تو





*****





بهارم بي خزان اي گلبن مو
چه غم كنده ببو بيخ و بن مو
برس اي سوته دل يكدم به دردم
ته اي امروز دل تازه كن مو





*****





نيا مطلق بكارم اين دل مو
بجز خونابه اش نه حاصل مو
داره در موسم گل جوش سودا
چه پروايي كره اينجا دل مو





*****





واي از روزي كه قاضيمان خدا بو
سر پل صراطم ماجرا بو
بنوبت بگررند پير و جوانان
واي از آندم كه نوبت زان ما بو











چو مو يك سوته دل پروانه*اي نه
بعالم همچو مو ديوانه*اي نه
همه مارون و مورون لانه ديرن
من ديوانه را ويرانه*ايي نه





*****





مو را اي دلبر مو با ته كاره
وگرنه در جهان بسيار ياره
كجا پرواي چون مو سوته ديري
چو مو بلبل به گلزارت هزاره





*****





درين بوم و برانم پرورش نه
شوانم جا و روزانم خورش نه
سري ديرم كه مغزي اندرو نه
تني ديرم كه پرواي سرش نه





*****





مو را درد دلم خو كرده واته
ندوني درد دل اي بيوفا ته
بوره مو سوته دل واته سپارم
ته ذوني با دل و دل ذونه با ته





*****





بدنيا مو نوينم كام بي ته
بدس هرگز نگيرم جام بي ته
بلرزم روز و شو چون بيد مجنون
ندارم يك نفس آرام بي ته





*****





سحرگاهان فغان بلبلانه
بياد روي پر نور گلانه
ز آه مو فلك آخر خدركه
اثر در ناله*ي سوته دلانه





*****





بدنيا مثل مو دل سوته*اي نه
بدرد سوز غم اندوته*اي نه
چسان بندم ره سيل دو ديده
كه اين زخم دلم لو سوته*اي نه





*****





دل مو دايم اندر ماتم ته
بدل پيوسته بي*درد و غم ته
چه پرسي كه چرا قدت ببوخم
خم قدم از آن پيچ و خم ته





*****





زغم جان در تنم در گير و داره
سرم در رهن تيغ آبداره
ندارم اختياري از چه جوشش
دل مو تاب اين سودا نداره





*****





به كس درد دل مو واتني نه
كه سنگ از آسمون انداتني نه
بمو واجن كه ترك يار خود كه
كسيس يارم كه تركش واتني نه











دل مو غيرته دلبر نگيره
بجاي جوهري جوهر نگيره
دل مو سوته و مهر ته آذر
نبي ناسوته آذر در نگيره





*****





نرونم لوت و عريانم كه كرده
خودم جلاد و بيجونم كه كرده
بده خنجر كه تا سينه كنم چاك
ببينم عشق بر جونم چه كرده





*****





دو چشمم را ته خون پالا كني ته
كلاه عقلم از سر وا كني ته
اگر ليلي بپرسه حال مجنون
نظر او را سوي صحرا كني ته





*****





مو را نه فكر سودايي نه سودي
نه در دل فكر بهبودي نه بودي
نخواهم جو كنار و چشمه سارون
كه هر چشمم هزارون زنده رودي





*****





شوم از شام يلدا تيره*تر بي
درد دلم ز بودردا بتر بي
همه دردا رسن آخر بدرمون
درمان درد ما خود بي اثر بي





*****





پي مرگ نكويان گل نرويي
دگر رويي نه رنگش بي نه بويي
ز خود رو هيچ حاصل برنخيزد
بجز بدنامي و بي*آبرويي





*****





به جز اين مو ندارم آرزويي
كه باشد همدم مو لاله*رويي
اگر درد دلم واجم به كوهان
دگر در كوهساران گل نرويي





*****





دل بي عشق را افسردن اولي
هر كه دردي نداره مردن اولي
تني كه نيست ثابت در ره عشق
ذره ذره به آتش سوتن اولي





*****





من دل سوته را لايق ندوني
كه در ديوان عشاقت بخوني
هزارون بارم از خوني ببو كم
ز تو زيرا كه بحر بيكروني





*****





يقينم حاصله كه هرزه گردي
ازين گردش كه داري برنگردي
بروي مو ببستي هر رهي را
بدين عادت كه داري كي ته مردي









*****

نپنداري كه زندان خوشترم بي
سرم بو گوي ميدان خوشترم بي
چو گلخن تار و تاريكه به چشمم
گلستان بي ته زندان خوشترم بي





*****





ز بيداد فلك يارون امان بي
امان جستن روز آخرزمان بي
اگر پاره كرم يخه بجا بو
كه وامو آسمان پرسرگران بي





*****





در اشكم بدامان ريته اولي
خون دلم ز چشمان ريته اولي
بكس حرفي ز جورت وانواجم
كه حرف جور پنهان ريته اولي





*****





دل تو كي ز حالم با خبر بي
كجا رحمت باين خونين جگر بي
تو كه خونين جگر هرگز نبودي
كي از خونين جگرها با خبر بي





*****





بسوي باغ و بستان لاله وابي
همه موها مثال ژاله وا بي
وگر سوي خراسان كاروان را
رهانم مو سوي بنگاله وا بي





*****





غم اندر سينهء مو خانه ديري
چو ويرانه كه بوم آشانه ديري
فلك اندر دل مسكين مو نه
ازين غم هرچه در انبانه ديري





*****





هر آن كالوند دامان مو نشاني
دامان از هر دو عالم در كشاني
اشك خونين پاشم از راه الوند
تا كه دلبر بپايش برفشاني





*****





ز دل بيرون نبجتم ناله نايي
ز مژگان تر مو ژاله نايي
شوي نايه كه مو خوابت بوينم
به بخت مو به چشم لاله نايي





*****





چه واجم هر چه واجم واته*شان بي
سخن از بيش و از كم واته*شان بي
بدريا مو شدم گوهر برآرم
هر آن گوهر كه ديدم واته*شان بي





*****





دلم بلبل صفت حيران گل بي
درونم چون درخت پي بگل بي
خونابه بار ديرم ارغوان وار
درخت نهله بارش خون دل بي












مو احوالم خرابه گر تو جويي
جگر بندم كبابه گر تو جويي
ته كه رفتي و يار نو گرفتي
قيامت هم حسابه گر تو جويي





*****





زخور اين چهره*ات افروته*تر بي
تير عشقت بجانم روته*تر بي
مرا اختر بود خال سياهت
ز مو يارا كه اختر سوته*تر بي





*****





مرا ديوانه و شيدا ته ديري
مرا سرگشته و رسوا ته ديري
نميدونم دلم دارد كجا جاي
هميدونم كه دردي جا ته ديري





*****





زدست عشق هر شو حالم اين بي
سريرم خشت و بالينم زمين بي
خوشم اين بي كه موته دوست ديرم
هر آن ته دوست داره حالش اين بي





*****





عزيزون از غم و درد جدايي
به چشمونم نمانده روشنايي
گرفتارم بدام غربت و درد
نه يار و همدمي نه آشنايي





*****





ته كه خورشيد اوج دلربايي
چنين بيرحم و سنگين دل چرايي
به اول آنهمه مهر و محبت
به آخر راه و رسم بي وفايي










*****