عاشق يكرنگ را يار وفادار هست


عاشق يكرنگ را يار وفادار هست *** بنده شايسته نيست ورنه خريدارهست

مي*رسدت اي پسر بر همه كس ناز كن *** حسن و جمال ترا ناز تو در كارهست

گر چه لبت مي*دهد مژده حلواي صبح *** مانده همان زهر چشم تلخي گفتار هست

لازمهء عاشقيست رفتن و ديدن ز دور *** ورنه ز نزديك هم رخصت ديدار هست

وحشي اگر رحم نيست در دل او گو مباش
شكر كه جان ترا طاقت آزار هست

پر گشت دل از راز نهاني كه مرا هست


پر گشت دل از راز نهاني كه مرا هست *** نامحرم راز است زباني كه مرا هست

با كس نتوان گفتن و پنهان نتوان داشت *** از درد همين است فغاني كه مرا هست

اي دل سپري ساز ز پولاد صبوري *** با عربده سخت كماني كه مرا هست

مشهور جهان ساخت بر آواز عزيزش *** در كوي تو رسواي جهاني كه مرا هست

باديست كه با بوي تو يك بار نياميخت *** اين محرم پيغام رساني كه مرا هست

محروم كن گردنم از طوق دگرهاست *** از داغ وفاي تو نشاني كه مرا هست

يك خنده رسمي ز تو ننهاده ذخيره *** اين چشم به حسرت نگراني كه مرا هست

زايل نكند چين جبين و نگه چشم *** بر لطف نهان تو گماني كه مرا هست

وحشي تو بده جان كه نيايد به عيادت
اين يار خوش قاعده داني كه مرا هست

مي*نمايد چند روزي شد كه آزاريت هست


مي*نمايد چند روزي شد كه آزاريت هست *** غالبا دل در كف چون خود ستمكاريت هست

چوني از شاخ گلت رنگي و بويي مي*رسد *** يا به اين خوش مي*كني خاطر كه گلزاريت هست

در گلستاني چو شاخ گل نمي*جنبي ز جا *** مي*توان دانست كاندر پاي دل خاريت هست

عشقبازان رازداران همند از من مپوش *** همچو من بي*عزتي يا قدر و مقداريت هست

در طلسم دوستي كاندر تواش تأثير نيست *** نسخه*ها دارم اشارت كن اگر كاريت هست

چاره خود كن اگر بيچاره سوزي همچو تست *** واي بر جان تو گر مانند تو ياريت هست

بار حرمان برنتابد خاطر نازك دلان
عمر من بر جان وحشي نه اگر باريت هست

بردري ز آمد شد بسيار آزاريم هست


بردري ز آمد شد بسيار آزاريم هست *** گر خدا صبري دهد انديشه كاريم هست

صبر در مي*بندند اما نيستم ايمن ز شوق *** خانهء پر رخنهء كوتاه ديواريم هست

گر شود ناچار و دندان بر جگر بايد نهاد *** چاره خود كرده*ام جان جگر خواريم هست

كي گريزم از درت اما ز من غافل مباش *** گر توام خواهي كه بفروشي خريداريم هست

گر چه نايد بنده*اي چون من به كار كس ولي *** نقش ديوارم وليكن پاي رفتاريم هست

جز در دولتسراي وصل تو هر جا روم *** در حسابي هستم و قدري و مقداريم هست

حرمت من گر نداري حرمت عشقم بدار *** خود اگر هيچم دل و طبع وفا داريم هست

كوري چشم رقيبان زان گلستان اميد *** نيست گر دامان پر گل ، چشم پرخاريم هست

وحشي اظهار وفا كردست خون او مريز
ور مدد خواهي به خون ، دست آشنا ياريم هست

قرعه دولت زدم ، ياري و اقبال هست


قرعه دولت زدم ، ياري و اقبال هست *** خوبي و فرخندگي جمله در اين فال هست

حال نكو بگررد، بخت مددها كند *** طالع خود ديده*ام، شاهد اين حال هست

داد منجم نويد، گفت كه با اخترت *** ذلت پارينه رفت ، عزت امسال هست

داد مريض مرا مژده صحت طبيب *** گرچه هنوز اندكي مضطرب احوال هست

طاير اقبال من شهپر دولت دماند *** رخصت پرواز نيست ورنه پر وبال هست

بخت ز دنبال چشم اشك مرا پاك كرد *** مژده كه اين گريه را خنده ز دنبال هست

وحشي و اقصاي دير كز طرف ميكده
دردسر قال نيست ، سر خوشي حال هست

مي*توانم بود بي تو ، تاب تنهاييم هست


مي*توانم بود بي تو ، تاب تنهاييم هست *** امتحان صبر خود كردم شكيبايم هست

حفظ ناموس تو منظور است مي*داني تو هم *** ورنه سد تقريب خوب از بهر رسواييم هست

سوي تو گويم نخواهد آمد اما مي*شنو *** ايستاده بر در دل سد تقاضاييم هست

ني همين داد تغافل مي*دهد خود راي من *** اندكي هم در مقام رشك فرماييم هست

گر شراب اينست كاندر كاسهء من مي*رود *** پرخماري در پي اين باده پيماييم هست

گرچه هيچم ، نيستم همچون رقيبان در به در *** امتيازي از هوسناكان هر جاييم هست

وحشيم من كي مرا وحشت گرارد پيش تو
گر چه مي*دانم كه در بزم تو گنجاييم هست

شكفتگيش چو هر روز نيست حالي هست


شكفتگيش چو هر روز نيست حالي هست *** اگر غلط نكنم از منش ملالي هست

ز رشك قرب من اي مدعي خلاص شدي *** ترا نويد كه بر خاطرش خيالي هست

به رخصت تو كه رفتيم و درد سر برديم *** ترا ملالي و مارا هم انفعالي هست

به بوستان تو گر مرغ ما نمي*گنجد *** گرش ز بال درستي شكسته بالي هست

تو بد مزاج چه بي اعتدال و بد خويي *** طبيعتي و مزاجي و اعتدالي هست

سفارش دل خود با تو اين زمان گفتم *** ز گريه روز وداع توام مجالي هست

چو قصد رفتن آن كوي كرد وحشي گفت
كه فكر باطل و انديشهء محالي است

تو جفاكن كه از اينسوي وفاداري هست


تو جفاكن كه از اينسوي وفاداري هست *** طاقت و صبر مرا حوصلهء خواري هست

با دلم هر چه توان كرد بكن تا بكشد *** كز من و جان منش نيز مددكاري هست

مي*خرم مايه هر شكوه به سد شكر ز تو *** من خريدار، گرت جنس دل آزاري هست

گرد زنجير به مژگان ادب پاك كند *** آنكه در قيد كسش ذوق گرفتاري هست

ما به دامان تو نازيم كه پاكست چو گل *** ورنه در شهر بسي لعبت بازاري هست

شكر جورش كن و خشنودي او جو وحشي
كه درازست شب حسرت و بيداري هست

اسير جلوه هر حسن عشقبازي هست


اسير جلوه هر حسن عشقبازي هست *** ميان هر دو حقيقت نياز و نازي هست

ز هر دري كه نهد حسن پاي ناز برون *** بر آستانهء آن در سر نيازي هست

اگر مكلف عشقي سر نياز بنه *** كه هر كه هست به كيش خودش نمازي هست

چو نيك درنگري عشق ما مجازي نيست *** حقيقتي پس هر پرده مجازي هست

ميان عاشق و معشوق كي دويي گنجد *** برو برو كه تو پنداري امتيازي هست

وداع خويش كن اول اگر رفيق مني *** كه اين رهيست خطرناك و تركتازي هست

نه احتراز از آن جانب است همواره
گهي ز جانب وحشي هم احترازي هست

از عرض نيازم چه بلا بي*خبرش داشت


از عرض نيازم چه بلا بي*خبرش داشت *** آن ناز نگه دزد كه پاس نظرش داشت

فرياد كه هر طاير فرخنده كه ديدم *** صياد ز مرغان دگر بسته ترش داشت

بلبل گله مي*كرد ز گل دوش به سد رنگ *** گل بود كه هر دم به زبان دگرش داشت

اين عشق بلائيست، شنيدي كه چها ديد *** يعقوب كه دل در كف مهر پسرش داشت

بر هر كه شنيدم كه غضب كرد زمانه *** ديدم كه به زندان تو بيداد گرش داشت

اين طي مكان بين كه ز هر جا كه برون تاخت
وحشي نگران بود و سر رهگررش داشت