هزینۀ بدمستی*ها و اشتباهات رهبران

sharooz1 · 23-12-08, 14:32

دنیای اقتصاد و سیاست روزهای جالب اما در عین حال خطرناکی را می*گذراند. آنچه امروز در سطح جهانی می*گذرد توشه*ای خواهد بود برای تحقیق و نگارش طی پنجاه تا یکصد سال آینده. همان گونه که پس از گذشت بیشتر از سه ربع قرن از بحران اقتصادی سال 1929 هنوز همه درباره دلائل و نتایج آن رویداد سخن می*گویند، سال 2008 نیز به*عنوان یک سال تاریخی در اذهان به*ثبت خواهد رسید
یکی از جالبترین موضوع*های بحث و تحقیق در آینده، ارتباط سیاسی و اقتصادی میان حوادث سالهای اخیر خواهد بود. در واقع شاید بتوان ادعا کرد که در قرن بیست و یکم جهان متحمل یک تحول بنیادی شده است و حادثۀ یازدهم سپتامبر 2001 را باید مبدأ تاریخی این تحول شمرد. از سوی دیگر جمعی مدعی هستند که شروع قرن بیست و یکم را با همه مشخصاتش از سالهای هشتاد میلادی در قرن پیش باید محاسبه کرد. در واقع این جمع آنچه را که امروز می*گذرد با سقوط دیوار برلن و اضمحلال کمونیسم بی*ارتباط نمی*دانند. البته اگر کسی بخواهد به این گونه نظریه*پردازی*های تاریخی تن دردهد سرانجام باید به مبدأ تاریخ یعنی خلقت آدم برای مذهبی*ها و �بیگ بنگ� برای لامذهبان برگشت
به*نظر من توفان اقتصادی و مالی و پولی امروز را شاید بشود به حوادث بسیار نزدیکتر در حافظه تاریخی نسل کنونی ارتباط داد. اما در هر صورت آنچنان که در مورد نتیجه انتخابات اخیر ریاست جمهوری در آمریکا مشاهده شد، ارتباط میان اقتصاد و سیاست از آنچه در نظر اول به*نظر می*رسد، بسیار عمیقتر و استوارتر است. این که دلائل اقتصادی بحران کنونی تا کجا با سیاست مرتبط می*شود و چه مقدار رابطه اجتناب*ناپذیر بین این دو وجود دارد، بحث بسیار جالبی خواهد بود ولی
برای این ستون و بحث امروز ما نه مفید است و نه ممکن
عامل اصلی غیر اقتصادی که در بحران کنونی تأثیر عمیق و بنیادی داشته جنگ عراق است. بدون شک اگر جنگ عراق و اشغال افغانستان صورت نگرفته بود دلیلی برای جهش بی*سابقه بهای نفت به مرز یکصد و پنجاه دلار وجود نداشت. فضای متشنج خاور میانه، به*ویژه با بالا گرفتن دامنۀ تشنج در مورد مسأله سلاح هسته*ای و شایعه بروز جنگ میان آمریکا یا اسرائیل با ایران، همه این عوامل در بالا رفتن بی*دلیل بهای نفت تأثیرگذار بوده*اند. از سوی دیگر در اوایل تابستان گذشته دیگر برای کمتر کسی جای تردید باقی مانده بود که اقتصاد جهانی بتواند نفت را در آن سطح از قیمت برای مدت طولانی تحمل کند
مسلم بود که دیر یا زود حباب تسلسل بالا رفتن قیمت نفت و بالا رفتن سود شرکتهای نفتی و بورس و بهای مسکن فرو خواهد ریخت
این که شروع خرابی کار از وام*های کم*اعتبار یا به*اصطلاح
Subprime
آغاز شد، چندان مهم نیست چون اگر از آنجا شروع نشده بود از بورسهای سهام و یا سقوط دلار یا ورشکست شدن یکی از کشورهای در حال رشد مانند مکزیک و یا دهها نقطه ضعف دیگر در اقتصاد جهانی آغاز می*شد. امروز شما به هرکجا که بنگرید انگشت اتهام را خواهید دید که به*سوی این یا آن عامل اقتصادی یا شرکت یا دولت به*عنوان مقصر اصلی نشانه می*رود اما در واقع هیچ کدام از اینها به*تنهایی پاسخگوی کامل سؤال بنیادی مذکور نخواهد بود. اگر هنوز برای تجزیه و تحلیل کامل دلائل این بحران اطلاعات کافی در دسترس نداشته باشیم حد اقل می*توانیم پاره*ای از عواقب آن را، هم مشاهده و هم پیش*بینی کنیم

همه در یک قایق هستیم
شاید اساسی*ترین درس این بحران، آموزشی باشد برای پاره*ای از سران گردنکش و تازه*به*دوران*رسیدۀ کشورهای صادرکننده نفت
رهبران روسیه، ایران و ونزوئلا آنچنان با ثروت بادآوردۀ خود سرمست شده بودند که دیگر پایانی برای این دوران طلائی در ذهنشان متصور نبود. آقای پوتین سخن از بازگشت دوران عظمت امپراتوری شوروی می*راند و کشورهای مجاور را تهدید به اشغال می*کرد. آنچه در گرجستان گذشت محال بود با نفت بشکه*ای 30 دلار امکان*پذیر باشد. از سوی دیگر آقای هوگو چاوز یار غار احمدی*نژاد می*خواست برای ایجاد �سوسیالیزم قرن بیست و یکم� در سراسر آمریکای لاتین از درآمد نفت متعلق به ملت ونزوئلا حاتم*بخشی کند. هم اکنون حد اقل نیم دوجین از حکومتهای چپ*نما در آمریکای لاتین جیره*خوار چاوز و احمدی*نژاد هستند

از همه این جمع مضحکتر رئیس جمهوری اسلامی است که احتمالا روزی که حساب درس می*دادند سر کلاس دبستان حاضر نبوده است. او گمان می*برد که پول نفت تمامی ندارد و هرچه خرج کند با بالا رفتن دائمی بهای نفت جبران خواهد شد. از نفت بشکه*ای دویست دلار سخن می*گفت و دامنه ولخرجی را از سوریه و لبنان فراتر برده در نیکاراگوئه و دیگر کشورهای وابسته به کمپ کاسترو ـ چاوز دستور خانه*سازی و سرمایه*گذاری کلان صادر می*کرد. در مورد ولخرجی*های افسارگسیختۀ احمدی*نژاد در درون کشور و تأثیر زیانبار این نوع بی*بند و باری*های مالی بر اقتصاد ایران در این ستون بسیار نوشته*ایم و نیاز به تکرار آن نیست
آنچه در این میان بیش از همه چیز جلب توجه می*کرد بی*اطلاعی و بی*اعتنائی احمدی*نژادهای این دنیا نسبت به سلامت اقتصاد جهانی بود. احمدی*نژاد و چاوز هر روز و در هر سخنرانی آرزوی زوال و ورشکستگی آمریکای جهانخوار را می*کردند بدون آن که از حد اقل شعور اقتصادی برخوردار باشند تا بفهمند که دود عدم سلامت اقتصاد آمریکا، اروپا، ژاپن و دیگر کشورهای پیشرفته بیش از همه به چشم کشورهای در حال توسعه و از همه مهمتر کشورهای صادرکننده نفت خواهد رفت. سی سال است جمهوری اسلامی خواهان مرگ آمریکاست اما امروز که اقتصاد آمریکا عطسه کرده بودجه دولت آقای احمدی*نژاد در حال نزع است. ارتباط مستقیم همه کشورها در جهان امروز اولین درسی است که هر کودک دبستانی آموخته است اما متأسفانه احمدی نژادهای جهان سوم هنوز که هنوز است از درک آن عاجزند. نفرین به آمریکا از سوی کشورهایی مانند ایران که شیشۀ عمر اقتصادشان را درآمد نفت تشکیل می*دهد، بی شباهت به مغازه*داری نیست که آرزوی مرگ مشتری*های خود را در سر بپروراند. امروز که اقتصاد آمریکا در سراشیب سقوط است، بیش از همه چین و هندوستان نگران شده*اند. برای اولین بار چین که تاکنون از رشد اقتصادی دوازده تا چهارده درصد برخوردار بوده نگران سقوط رشد اقتصادی خود به پنج درصد است
احمدی**نژاد گمان می*برد اگر آمریکا نفت نخرد چین خواهد خرید ولی نمی*دانست چین و آمریکا به یکدیگر وابسته*اند

شکست اوپک
همان گونه که در اخبار ملاحظه فرموده*اید دیروز سران اوپک در یک جلسۀ اضطراری بیش از دو میلیون بشکه از تولید خود کاستند به این امید که شاید بتوانند از سقوط آزاد بهای نفت پیشگیری کنند. اولین عکس*العمل بازار نفت در جهت عکس بود، یعنی برای اولین بار طی چهار سال گذشته امروز صبح بهای هر بشکه نفت به زیر چهل دلار سقوط کرد! البته آنهایی که از این سقوط غیر منتظره احساس شادی موقت می*کنند در درازمدت پشیمان خواهند شد. از آنجا که سرمایه*گذاری در صنایع نفت همانند هر سرمایه*گذاری دیگری باید سودبخش باشد والا کسی به سراغش نخواهد رفت، سقوط بی*سابقه بهای نفت طی روزهای اخیر موجب نقصان سرمایه*گذاری در این صنعت و در نتیجه کمبود نفت در سالهای آینده خواهد شد
کمبود آینده به افزایش مجدد بهای نفت خواهد انجامید و این دور باطل همچنان ادامه خواهد یافت. اگر رهبری کشورهای صادرکنندۀ نفت در دست زمامداران دلسوز و اندیشمند بود در بر پاشنه دیگری می*چرخید

در مرحله اول از افزایش بی*رویه و کوته*بینانه اجتناب می شد و درآمد نفت را در عوض تلف کردن و مصرف بی*نتیجه، برای سرمایه*گذاری مورد استفاده قرار می*دادند و از همه مهمتر سعی می*کردند اقتصاد کشور را از وابستگی به درآمد نفت نجات دهند. متأسفانه هیچیک از این موارد در برنامه کار امثال چاوز و احمدی*نژاد قرار ندارد زیرا این رهبرها خود را در برابر ملت و تاریخ مسؤول نمی*دانند. از آنجا که در کشورهای در حال توسعه همیشه خطر ظهور رهبران عوامگرا و عوامفریب وجود دارد، شاید یکی از راههای فرار از این مهلکه، خصوصی*سازی صنایع نفت در این کشورها باشد، اما متأسفانه با فساد و عدم لیاقتی که بر سراسر این نوع رژیمها حاکم است، خصوصی*سازی نیز دردی خواهد شد مزید بر علت

امروز کسی پایانی در دورنمای نزدیک برای این بحران نمی*بیند. حد اقل یک سال تا دو سال طول خواهد کشید تا مجدداً بتوان صحبت از رشد و رونق اقتصادی کرد. شهروندان کشورهای پیشرفته از چنان وسائل و امکاناتی برخوردارند که کمتر در معرض خطر قرار دارند. در اقتصادهای غرب سیستمی وجود دارد به*نام
Automatic Stabilizers
اجزای این سیستم عبارتند از عوارض بیکاری و کمکهای مالی به خانواده*های کم*درآمد از بودجه دولت. این نوع مکانیزم*ها به*صورت اتوماتیک و خودکار هرگاه رکود اقتصادی رخ دهد و مردم بیکار شوند به کار خواهد افتاد و نیازی به اتخاذ تصمیم و سیاست جدید نیست

بنابراین، این بار هم مردم کشورهای در حال توسعه از قبیل ملت ایران هستند که بدون برخوردار شدن از مواهب دوران وفور اقتصادی، اکنون باید هزینه بدمستی*ها و اشتباهات رهبران عوامفریب و فاسد خود را بپردازند. تاریخ نشان داده است که اغلب تحولات سیاسی و اجتماعی پیامد بحرانهای شدید اقتصادی بوده*اند. اکنون باید دید آیا این بار هم تاریخ تکرار خواهد شد

شاهین فاطمی/Iranpci

saeed1976 · 23-12-08, 15:38

sharooz jan , it was a fantastic report.

meghcy.

23-12-08, 14:32	#1 (permalink)
sharooz1 Emperor Join Date: Feb 2007 Location: UK Posts: 1,174 Credits: 19,469 Thanks: 3,181 Thanked 2,185 Times in 695 Posts	*هزینۀ بدمستیها و اشتباهات رهبران** دنیای اقتصاد و سیاست روزهای جالب اما در عین حال خطرناکی را میگذراند. آنچه امروز در سطح جهانی میگذرد توشهای خواهد بود برای تحقیق و نگارش طی پنجاه تا یکصد سال آینده. همان گونه که پس از گذشت بیشتر از سه ربع قرن از بحران اقتصادی سال 1929 هنوز همه درباره دلائل و نتایج آن رویداد سخن میگویند، سال 2008 نیز بهعنوان یک سال تاریخی در اذهان بهثبت خواهد رسید یکی از جالبترین موضوعهای بحث و تحقیق در آینده، ارتباط سیاسی و اقتصادی میان حوادث سالهای اخیر خواهد بود. در واقع شاید بتوان ادعا کرد که در قرن بیست و یکم جهان متحمل یک تحول بنیادی شده است و حادثۀ یازدهم سپتامبر 2001 را باید مبدأ تاریخی این تحول شمرد. از سوی دیگر جمعی مدعی هستند که شروع قرن بیست و یکم را با همه مشخصاتش از سالهای هشتاد میلادی در قرن پیش باید محاسبه کرد. در واقع این جمع آنچه را که امروز میگذرد با سقوط دیوار برلن و اضمحلال کمونیسم بیارتباط نمیدانند. البته اگر کسی بخواهد به این گونه نظریهپردازیهای تاریخی تن دردهد سرانجام باید به مبدأ تاریخ یعنی خلقت آدم برای مذهبیها و �بیگ بنگ� برای لامذهبان برگشت بهنظر من توفان اقتصادی و مالی و پولی امروز را شاید بشود به حوادث بسیار نزدیکتر در حافظه تاریخی نسل کنونی ارتباط داد. اما در هر صورت آنچنان که در مورد نتیجه انتخابات اخیر ریاست جمهوری در آمریکا مشاهده شد، ارتباط میان اقتصاد و سیاست از آنچه در نظر اول بهنظر میرسد، بسیار عمیقتر و استوارتر است. این که دلائل اقتصادی بحران کنونی تا کجا با سیاست مرتبط میشود و چه مقدار رابطه اجتنابناپذیر بین این دو وجود دارد، بحث بسیار جالبی خواهد بود ولی برای این ستون و بحث امروز ما نه مفید است و نه ممکن عامل اصلی غیر اقتصادی که در بحران کنونی تأثیر عمیق و بنیادی داشته جنگ عراق است. بدون شک اگر جنگ عراق و اشغال افغانستان صورت نگرفته بود دلیلی برای جهش بیسابقه بهای نفت به مرز یکصد و پنجاه دلار وجود نداشت. فضای متشنج خاور میانه، بهویژه با بالا گرفتن دامنۀ تشنج در مورد مسأله سلاح هستهای و شایعه بروز جنگ میان آمریکا یا اسرائیل با ایران، همه این عوامل در بالا رفتن بیدلیل بهای نفت تأثیرگذار بودهاند. از سوی دیگر در اوایل تابستان گذشته دیگر برای کمتر کسی جای تردید باقی مانده بود که اقتصاد جهانی بتواند نفت را در آن سطح از قیمت برای مدت طولانی تحمل کند مسلم بود که دیر یا زود حباب تسلسل بالا رفتن قیمت نفت و بالا رفتن سود شرکتهای نفتی و بورس و بهای مسکن فرو خواهد ریخت این که شروع خرابی کار از وامهای کماعتبار یا بهاصطلاح Subprime آغاز شد، چندان مهم نیست چون اگر از آنجا شروع نشده بود از بورسهای سهام و یا سقوط دلار یا ورشکست شدن یکی از کشورهای در حال رشد مانند مکزیک و یا دهها نقطه ضعف دیگر در اقتصاد جهانی آغاز میشد. امروز شما به هرکجا که بنگرید انگشت اتهام را خواهید دید که بهسوی این یا آن عامل اقتصادی یا شرکت یا دولت بهعنوان مقصر اصلی نشانه میرود اما در واقع هیچ کدام از اینها بهتنهایی پاسخگوی کامل سؤال بنیادی مذکور نخواهد بود. اگر هنوز برای تجزیه و تحلیل کامل دلائل این بحران اطلاعات کافی در دسترس نداشته باشیم حد اقل میتوانیم پارهای از عواقب آن را، هم مشاهده و هم پیشبینی کنیم همه در یک قایق هستیم شاید اساسیترین درس این بحران، آموزشی باشد برای پارهای از سران گردنکش و تازهبهدورانرسیدۀ کشورهای صادرکننده نفت رهبران روسیه، ایران و ونزوئلا آنچنان با ثروت بادآوردۀ خود سرمست شده بودند که دیگر پایانی برای این دوران طلائی در ذهنشان متصور نبود. آقای پوتین سخن از بازگشت دوران عظمت امپراتوری شوروی میراند و کشورهای مجاور را تهدید به اشغال میکرد. آنچه در گرجستان گذشت محال بود با نفت بشکهای 30 دلار امکانپذیر باشد. از سوی دیگر آقای هوگو چاوز یار غار احمدینژاد میخواست برای ایجاد �سوسیالیزم قرن بیست و یکم� در سراسر آمریکای لاتین از درآمد نفت متعلق به ملت ونزوئلا حاتمبخشی کند. هم اکنون حد اقل نیم دوجین از حکومتهای چپنما در آمریکای لاتین جیرهخوار چاوز و احمدینژاد هستند از همه این جمع مضحکتر رئیس جمهوری اسلامی است که احتمالا روزی که حساب درس میدادند سر کلاس دبستان حاضر نبوده است. او گمان میبرد که پول نفت تمامی ندارد و هرچه خرج کند با بالا رفتن دائمی بهای نفت جبران خواهد شد. از نفت بشکهای دویست دلار سخن میگفت و دامنه ولخرجی را از سوریه و لبنان فراتر برده در نیکاراگوئه و دیگر کشورهای وابسته به کمپ کاسترو ـ چاوز دستور خانهسازی و سرمایهگذاری کلان صادر میکرد. در مورد ولخرجیهای افسارگسیختۀ احمدینژاد در درون کشور و تأثیر زیانبار این نوع بیبند و باریهای مالی بر اقتصاد ایران در این ستون بسیار نوشتهایم و نیاز به تکرار آن نیست آنچه در این میان بیش از همه چیز جلب توجه میکرد بیاطلاعی و بیاعتنائی احمدینژادهای این دنیا نسبت به سلامت اقتصاد جهانی بود. احمدینژاد و چاوز هر روز و در هر سخنرانی آرزوی زوال و ورشکستگی آمریکای جهانخوار را میکردند بدون آن که از حد اقل شعور اقتصادی برخوردار باشند تا بفهمند که دود عدم سلامت اقتصاد آمریکا، اروپا، ژاپن و دیگر کشورهای پیشرفته بیش از همه به چشم کشورهای در حال توسعه و از همه مهمتر کشورهای صادرکننده نفت خواهد رفت. سی سال است جمهوری اسلامی خواهان مرگ آمریکاست اما امروز که اقتصاد آمریکا عطسه کرده بودجه دولت آقای احمدینژاد در حال نزع است. ارتباط مستقیم همه کشورها در جهان امروز اولین درسی است که هر کودک دبستانی آموخته است اما متأسفانه احمدی نژادهای جهان سوم هنوز که هنوز است از درک آن عاجزند. نفرین به آمریکا از سوی کشورهایی مانند ایران که شیشۀ عمر اقتصادشان را درآمد نفت تشکیل میدهد، بی شباهت به مغازهداری نیست که آرزوی مرگ مشتریهای خود را در سر بپروراند. امروز که اقتصاد آمریکا در سراشیب سقوط است، بیش از همه چین و هندوستان نگران شدهاند. برای اولین بار چین که تاکنون از رشد اقتصادی دوازده تا چهارده درصد برخوردار بوده نگران سقوط رشد اقتصادی خود به پنج درصد است احمدی*نژاد گمان میبرد اگر آمریکا نفت نخرد چین خواهد خرید ولی نمیدانست چین و آمریکا به یکدیگر وابستهاند شکست اوپک همان گونه که در اخبار ملاحظه فرمودهاید دیروز سران اوپک در یک جلسۀ اضطراری بیش از دو میلیون بشکه از تولید خود کاستند به این امید که شاید بتوانند از سقوط آزاد بهای نفت پیشگیری کنند. اولین عکسالعمل بازار نفت در جهت عکس بود، یعنی برای اولین بار طی چهار سال گذشته امروز صبح بهای هر بشکه نفت به زیر چهل دلار سقوط کرد! البته آنهایی که از این سقوط غیر منتظره احساس شادی موقت میکنند در درازمدت پشیمان خواهند شد. از آنجا که سرمایهگذاری در صنایع نفت همانند هر سرمایهگذاری دیگری باید سودبخش باشد والا کسی به سراغش نخواهد رفت، سقوط بیسابقه بهای نفت طی روزهای اخیر موجب نقصان سرمایهگذاری در این صنعت و در نتیجه کمبود نفت در سالهای آینده خواهد شد کمبود آینده به افزایش مجدد بهای نفت خواهد انجامید و این دور باطل همچنان ادامه خواهد یافت. اگر رهبری کشورهای صادرکنندۀ نفت در دست زمامداران دلسوز و اندیشمند بود در بر پاشنه دیگری میچرخید در مرحله اول از افزایش بیرویه و کوتهبینانه اجتناب می شد و درآمد نفت را در عوض تلف کردن و مصرف بینتیجه، برای سرمایهگذاری مورد استفاده قرار میدادند و از همه مهمتر سعی میکردند اقتصاد کشور را از وابستگی به درآمد نفت نجات دهند. متأسفانه هیچیک از این موارد در برنامه کار امثال چاوز و احمدینژاد قرار ندارد زیرا این رهبرها خود را در برابر ملت و تاریخ مسؤول نمیدانند. از آنجا که در کشورهای در حال توسعه همیشه خطر ظهور رهبران عوامگرا و عوامفریب وجود دارد، شاید یکی از راههای فرار از این مهلکه، خصوصیسازی صنایع نفت در این کشورها باشد، اما متأسفانه با فساد و عدم لیاقتی که بر سراسر این نوع رژیمها حاکم است، خصوصیسازی نیز دردی خواهد شد مزید بر علت امروز کسی پایانی در دورنمای نزدیک برای این بحران نمیبیند. حد اقل یک سال تا دو سال طول خواهد کشید تا مجدداً بتوان صحبت از رشد و رونق اقتصادی کرد. شهروندان کشورهای پیشرفته از چنان وسائل و امکاناتی برخوردارند که کمتر در معرض خطر قرار دارند. در اقتصادهای غرب سیستمی وجود دارد بهنام Automatic Stabilizers اجزای این سیستم عبارتند از عوارض بیکاری و کمکهای مالی به خانوادههای کمدرآمد از بودجه دولت. این نوع مکانیزمها بهصورت اتوماتیک و خودکار هرگاه رکود اقتصادی رخ دهد و مردم بیکار شوند به کار خواهد افتاد و نیازی به اتخاذ تصمیم و سیاست جدید نیست بنابراین، این بار هم مردم کشورهای در حال توسعه از قبیل ملت ایران هستند که بدون برخوردار شدن از مواهب دوران وفور اقتصادی، اکنون باید هزینه بدمستیها و اشتباهات رهبران عوامفریب و فاسد خود را بپردازند. تاریخ نشان داده است که اغلب تحولات سیاسی و اجتماعی پیامد بحرانهای شدید اقتصادی بودهاند. اکنون باید دید آیا این بار هم تاریخ تکرار خواهد شد شاهین فاطمی/Iranpci

23-12-08, 15:38	#2 (permalink)
saeed1976 Forum Ace Join Date: Sep 2008 Location: Arab emirates,dubai Posts: 82 Credits: 379 Thanks: 2 Thanked 22 Times in 19 Posts	sharooz jan , it was a fantastic report. meghcy. __________________ DO WHAT, OTHERS DARE NOT. .................................................. .................... اى واى بر ان دل كه در او سوزى نيست سودا زده مهر دل افروزى نيست روزى كه تو بى عشق بسر خواهى برد ضايع تر از ان روز ترا روزى نيست

Similar Threads
Thread	Thread Starter	Forum	Replies	Last Post
عکس های تصادف عجیب و احمقانۀ در تهران	nova2@2	Interesting Pictures	10	11-11-08 15:32
بازداشت فرمانده نیروی انتظامی استان تهرا	farhadnr	Political Discussions	5	24-04-08 04:56
رضایت اروپایی ها از هشت بازیکن سرخابی/ احت	berim2football	Soccer	1	06-04-08 17:16
شکايت نامه شهروندان استان های جنوب غربی ا¡	khersi	Off Topic / Free Talk (Unpublished)	2	30-03-08 04:47
عکس های جالب و تماشایی از هنر نمایی با پوست &#	T.H	Interesting Pictures	8	29-10-07 17:45